Πώς δύο πρώην διασύρουν όλο το πολιτικό σύστημα

Σάββατο, 06 Οκτωβρίου 2012   

Με την πομπώδη φράση ότι επιχειρείται «η διάλυση του θεσμικού ιστού της χώρας»(!) ο πρόεδρος (μέχρι πότε άραγε;) του ΠΑΣΟΚ κ. Βενιζέλος επιχειρεί -πίσω από αυθαίρετες εικασίες περί… εθνικού κινδύνου- να κρύψει την πολιτική του ανεπάρκεια και την ασυγχώρητη αμέλειά του στο να εκμεταλλευθεί προς όφελος της χώρας και του λαού τη λίστα με τους Έλληνες καταθέτες στο εξωτερικό.
 

Η ευθύνη του δε είναι τεράστια, καθώς άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Γαλλία και η Ιταλία που εκμεταλλεύθηκαν αντίστοιχες «λίστες Λαγκάρντ», μπόρεσαν να κυνηγήσουν τη φοροδιαφυγή και να ενισχύσουν τα κρατικά Ταμεία με δισεκατομμύρια ευρώ, τα οποία υπό άλλες συνθήκες δεν θα εισέπρατταν.

Τόσο ο κ. Βενιζέλος όσο και ο κ. Παπακωνσταντίνου είναι έκθετοι στα μάτια του ελληνικού λαού, καθώς οι δικές τους ενέργειες και παραλείψεις είναι που επιδείνωσαν την κατάσταση που αντιμετωπίζει σήμερα ο ελληνικός λαός. Και ο μεν Παπακωνσταντίνου πολιτικώς έχει ξοφλήσει. Τα βήματά του όμως ακολουθεί και ο σημερινός πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, μολονότι το γενικότερο συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει ο ελληνικός λαός είναι ότι η διαχρονική κυβερνητική δραστηριότητα του ΠΑΣΟΚ υπήρξε ολέθρια για την Ελλάδα.

Εκείνο που προκύπτει βεβαίως από τις δηλώσεις των εμπλεκόμενων δύο πολιτικών στην υπόθεση της περίφημης λίστας αλλά και από τις καταθέσεις στη Βουλή των άλλοτε δύο αρμόδιων προσώπων που ήσαν επικεφαλής του ΣΔΟΕ είναι ότι η πολιτική δειλία των δύο πρώην υπουργών Οικονομικών περισσεύει, καθώς κρύπτονται πίσω από υποτιθέμενες παραλείψεις των κυρίων Διώτη και Καπελέρη, οι οποίοι, όπως ήταν φυσικό, «άδειασαν» και τους δύο πρώην πολιτικούς τους προϊσταμένους.

Το ζήτημα είναι ιδιαιτέρως σοβαρό και οι πομφόλυγες στους οποίους μας έχει συνηθίσει, κυρίως ο κ. Βενιζέλος, απλώς εκθέτουν ακόμη περισσότερο, για ανεπάρκεια, τον πολιτικό κόσμο, τον οποίον κατά τα άλλα θέλει να προστατεύσει ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ.

Ο βαλλόμενος και μέσα στο ίδιο του το κόμμα πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ με την ασύγγνωστη παράλειψή του καταδίκασε τον ελληνικό λαό σε μία άνευ προηγουμένου φορολογική αφαίμαξη, διότι, ασφαλώς αν πλήρωναν οι φοροφυγάδες που έχουν συμβάλει στην αύξηση της παραοικονομίας στο 30% του ΑΕΠ, τα φορολογικά βάρη στους πολίτες θα ήσαν μικρότερα. Από την άλλη πλευρά, ο κ. Παπακωνσταντίνου με την επιλεκτική αποκάλυψη ονομάτων από τη λίστα Λαγκάρντ στις υπηρεσίες του (μόλις 20 ονόματα!) αλλά και ο κ. Βενιζέλος που απέφυγε επιμελώς να ασχοληθεί με το μείζον ζήτημα, όπως έκαναν άλλες ευρωπαϊκές χώρες, δημιούργησαν την εύλογη εντύπωση στον λαό ότι ο πολιτικός κόσμος πρώτον κάποιους θέλει να καλύψει και, δεύτερον, ότι του στερούν -και κυρίως από αυτούς που σηκώνουν τα βάρη- την ικανοποίηση να τιμωρηθούν παραδειγματικώς τα μεγάλα κεφάλια της φοροδιαφυγής, ενώ οι φουκαράδες που ευθύνονται για ελάσσονες φορολογικές παραλείψεις υφίστανται, ως εύκολα θύματα, τον βαρύ πέλεκυ της φορολογικής δικαιοσύνης.

Όλα αυτά δεν συνιστούν κοινωνική δικαιοσύνη και οι ανίκανοι υπουργοί του ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να διασύρουν έτσι όλο το πολιτικό σύστημα.

Share