Γιατί ο Ρόμνεϊ υστερεί έναντι του Ομπάμα

Δευτέρα, 15 Οκτωβρίου 2012   

του ΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ

Ο Ρεπουμπλικάνος υποψήφιος, παιδί της Wall Street, απεχθής στον μέσο Αμερικανό ψηφοφόρο
 
Σε αντίθεση με τον Ρόμνεϊ, που εκπροσωπεί την κερδοσκοπική τάξη, ο Ομπάμα έχει ασκήσει αυστηρή κριτική στην ελίτ της Wall Street, κάτι που, βέβαια, ενοχλεί τους τραπεζίτες…

 

Πριν από τέσσερα χρόνια εκδηλώθηκε μια οικονομική κρίση η οποία κατέστρεψε -σάρωσε- το 40% του παγκόσμιου πλούτου. Συγκεκριμένα, η εφημερίδα «TheTelegraph», στις 28 Ιανουαρίου 2009, στο ρεπορτάζ της από το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ και αναφερόμενη σε αναλύσεις και σχόλια του Στιβ Σουάρτσμαν (SteveSchwarzman), προέδρου της επενδυτικής εταιρείας Blackstone, και του σερ Χάουαρντ Ντέιβις (Howard Davies), διευθυντή του LondonSchoolofEconomicsκαι πρώην στελέχους της Κεντρικής Τράπεζας της Αγγλίας, έγραψε ότι «η παγκόσμια κρίση έχει καταστρέψει το 40% του παγκόσμιου πλούτου».

Αυτή η κρίση προκλήθηκε από μια αηδιαστικά άπληστη και ανεύθυνη τάξη χρηματοοικονομικών παραγόντων, κυρίως της WallStreet, η οποία φόρτωσε στον κόσμο θανατηφόρα μόχλευση (δηλαδή, κερδοσκοπικά παιχνίδια επί πιστώσει μέσω ειδικής χρηματοοικονομικής μηχανικής), με σκοπό τα μέλη αυτής της τάξης να καρπωθούν τεράστια bonusκαι προμήθειες και, όταν τα πράγματα πήγαν στραβά και ο οικονομικός Αρμαγεδδών ήταν προ των πυλών, η ίδια αυτή τάξη άρχισε να φωνάζει στην κυβέρνηση για βοήθεια, την οποία, τελικά, έλαβε!

Τα μέλη αυτής της τάξης αντιπροσωπεύουν όλα εκείνα τα στοιχεία που ο μέσος Αμερικανός ψηφοφόρος απεχθάνεται. Οι περισσότεροι προέρχονται από εύπορες οικογένειες, των οποίων η στήριξη έπαιξε μεγάλο ρόλο στην «πρόοδο» των απογόνων. Ελάχιστοι από αυτούς γνώρισαν στη ζωή τους τι σημαίνει πραγματικά σκληρή εργασία και ανασφάλεια. Όχι μόνο δεν αντιτίθενται στην εκροή θέσεων εργασίας από τις ΗΠΑ προς «φθηνότερες» χώρες, αλλά ενθουσιωδώς την υποστηρίζουν, χρηματοδοτώντας την κατασκευή εργοστασίων σε μέρη όπως η Κίνα και η Ινδία, υποβαθμίζοντας την αμερικανική εργατική τάξη.

Έχουν συστηματικά ασκήσει πίεση στην κυβέρνηση να τους προσφέρει φοροαπαλλαγές και φορολογικά καταφύγια και έχουν υπονομεύσει -και σε μεγάλη έκταση ακυρώσει- τη λογική του προοδευτικού φόρου εισοδήματος, πείθοντας τις φορολογικές Αρχές των ΗΠΑ -δηλαδή το περιβόητο IRS- να παίξουν με τις σημασίες των λέξεων, υιοθετώντας την άποψη ότι οι έννοιες «κεφαλαιακά κέρδη» και «μεταφορά τόκου» δεν είναι ουσιαστικά ίδιες με την έννοια «εισόδημα».

 

Το προφίλ

 

Οι άνθρωποι αυτής της κερδοσκοπικής τάξης υποστηρίζουν όλες τις πολεμικές επιχειρήσεις στις οποίες έχουν ανάμειξη οι ΗΠΑ, αλλά ούτε οι ίδιοι ούτε τα παιδιά τους πολέμησαν σε κανέναν από αυτούς τους πολέμους. Ακόμη κι όταν παρουσιάζονται ως φίλοι της Βίβλου ή οποιουδήποτε άλλου ιερού βιβλίου και υποστηρικτές θρησκευτικών οργανώσεων (αν και πολλοί εξ αυτών είναι απροκάλυπτα αδιάφοροι ή εχθρικοί προς τη θρησκεία), κάνουν εκτεταμένη χρήση ναρκωτικών ουσιών και ενίοτε οργιαστικά πάρτι, σαν εκείνα στα οποία συμμετείχε ο διαβόητος πρώην διευθυντής του ΔΝΤ Ντομινίκ Στρος – Καν (Dominique Strauss – Kahn), αλλά ποτέ δεν διώκονται ποινικά για τη συμπεριφορά τους.

Χιλιάδες φτωχών (κυρίως μαύρων και ισπανόφωνων) νεαρών συλλαμβάνονται κάθε χρόνο στη Νέα Υόρκη για μικροϋποθέσεις ναρκωτικών και εκτίουν πραγματικά ποινές φυλάκισης. Αντίθετα, τα μπαρ του Κάτω Μανχάταν και τα άλλα στέκια των παιδιών της WallStreetμένουν στο απυρόβλητο και ουδέποτε ελέγχονται από την Αστυνομία, με την ίδια αποφασιστικότητα και ειλικρίνεια με την οποία ελέγχονται οι μη προνομιούχοι μικροεγκληματίες της Νέας Υόρκης. Πόσες, άραγε, δόσεις ψυχοτρόπων ουσιών, όπως Lortabs και Adderalls, και πόσες δόσεις κοκαΐνης και κάψουλες Ε κρύβονται στις ακριβές τσάντες των παιδιών της WallStreet;

Για όλους τους ανωτέρω λόγους, τέσσερα χρόνια μετά την εκδήλωση της μεγάλης οικονομικής κρίσης, όταν ήρθε η ώρα οι Ρεπουμπλικάνοι να επιλέξουν τον υποψήφιό τους για τις Προεδρικές Εκλογές του 2012, επέλεξαν έναν άνθρωπο που εκπροσωπεί την κουλτούρα και τα συμφέροντα αυτής της κερδοσκοπικής τάξης, τον Μιτ Ρόμνεϊ.

 

Οι ψηφοφόροι

 

Το φυσικό εκλογικό σώμα του Ρόμνεϊ είναι η αμερικανική οικονομική ελίτ. Αν, μάλιστα, ισχύει το πολιτικό κλισέ σύμφωνα με το οποίο οι Προεδρικές Εκλογές καταλήγουν να κρίνονται από το ερώτημα με ποιον «θα ήθελαν να πιουν μια μπίρα» οι ψηφοφόροι, τότε το ερώτημα που βαραίνει πάνω από την υποψηφιότητα του Ρόμνεϊ είναι το εξής: Πόσοι Αμερικανοί θα επιλέξουν να καθίσουν σε ένα μπαρ μαζί με τον καλοχτενισμένο πολυεκατομμυριούχο της WallStreet, ο οποίος απολύει την αδελφή τους, ανενδοίαστα, πληρώνει τον μισό φόρο απ’ όσο εκείνοι, κρύβει και προφυλάσσει τα χρήματά του στις Νήσους Κέιμαν (Cayman Islands) και σε ελβετικούς λογαριασμούς, ενθουσιωδώς υποστηρίζει προγράμματα σωτηρίας της χρηματοοικονομικής βιομηχανίας, ενώ, συγχρόνως, κατηγορεί προγράμματα βοήθειας προς μη προνομιούχους Αμερικανούς, όπως το Πρόγραμμα Medicare, κουνά φιλοπόλεμα πομ πον και συντάσσεται με τον πολεμοχαρή Νετανιάχου -ενώ χιλιάδες νέοι Αμερικανοί υποφέρουν ή ακόμη σκοτώνονται σε πεδία μάχης- και η μόνη σχέση που έχει με την προνομιούχα Αμερική είναι το ενδιαφέρον του να εισπράττει φόρους από την υποτελή μάζα;

 

Ο Ομπάμα επικρίνει τις «παχιές γάτες» της τραπεζικής ελίτ

 

Ο Μπαράκ Ομπάμα (Barack Obama) χρειάστηκε τεράστια ποσά κρατικών χρηματοδοτικών προγραμμάτων και ορισμένα λάθη εκ μέρους του Ρόμνεϊ για να εξασφαλίσει το εκλογικό του προβάδισμα στην κούρσα των Προεδρικών Εκλογών του Νοεμβρίου 2012. Ο Ομπάμα δεν είναι παιδί της WallStreet. Τα μέλη του μεγάλου χρηματοοικονομικού κεφαλαίου των ΗΠΑ -ιδίως οι μεγαλοτραπεζίτες- απεχθάνονται τις επιδείξεις θάρρους εκ μέρους του Ομπάμα, κυρίως επειδή θέλουν να προστατεύσουν τον κόσμο τους και επειδή προσβάλλονται σοβαρά από καθέναν που τολμά να ασκήσει κριτική εναντίον τους και επισημαίνει ότι είναι αδηφάγοι και ηθικά επίμεμπτοι. Ο Ομπάμα έχει ασκήσει αυστηρή κριτική στην ελίτ της WallStreetκαι αρέσκεται να επικρίνει τις «παχιές γάτες» της τραπεζικής ελίτ («fat cat bankers»).

Από την άλλη πλευρά, ο Ομπάμα δεν έχει καταφέρει να προχωρήσει δυναμικά στη δίωξη των εγκλημάτων που έχουν διαπράξει μέλη της χρηματοοικονομικής ελίτ. Αυτό, βέβαια, μπορεί να εξηγηθεί από ένα διαρθρωτικό πρόβλημα του αμερικανικού συστήματος, δηλαδή από το γεγονός ότι το 1% του πληθυσμού των ΗΠΑ κατέχει το 40% του οικονομικού πλούτου και, άρα, στο αμερικανικό σύστημα υπάρχει μια σοβαρή δυσαρμονία στην κατανομή της δύναμης!

Βεβαίως, στα θετικά στοιχεία της πολιτικής του Ομπάμα συγκαταλέγεται το γεγονός ότι επιχειρεί να διατηρήσει τουλάχιστον ένα ελάχιστο επίπεδο κοινωνικής συνοχής, εν μέσω σοβαρής κρίσης, και να μην επιτρέψει η οικονομική κρίση να μετατραπεί σε κρίση της Αμερικανικής Δημοκρατίας και της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής.

 

Νομισματική πολιτική

 

Ειδικότερα, ως προς το ζήτημα της επεκτατικής νομισματικής πολιτικής, που εφαρμόζει το οικονομικό επιτελείο του Ομπάμα και κατηγορείται για υπερβολική έκδοση χρήματος, πρέπει να πούμε τα εξής:

Πρώτον, με αυτόν τον τρόπο η κυβέρνηση Ομπάμα δείχνει ότι δεν έχει θεωρητικές αυταπάτες ούτε αντιλαμβάνεται τη νομισματική πολιτική με το δέος και την αφέλεια ενός αρχάριου σπουδαστή εισαγωγικών πανεπιστημιακών εγχειριδίων. Με αυτό εννοούμε ότι το χρήμα είναι εργαλείο πολιτικής και συνεπώς το νομισματικό σύστημα δεν είναι μια ανυπέρβλητη αντικειμενικότητα, αλλά μια πραγματικότητα, η οποία υπόκειται στην αναδομητική επέμβαση της πολιτικής ηγεσίας. Άρα, το ζήτημα είναι η ποιότητα της πολιτικής επέμβασης στη νομισματική πραγματικότητα και όχι η υποτιθέμενη αντικειμενικότητα της νομισματικής πραγματικότητας. Αν μη τι άλλο, ο Ομπάμα ξέρει ότι το χρήμα υπόκειται σε πολιτική ηγεσία.

Δεύτερον, με την οικονομική πολιτική του και με την πρόθεσή του να αναδομήσει το πιστωτικό σύστημα μετά τις Προεδρικές Εκλογές του Νοεμβρίου 2012, ο πρόεδρος Ομπάμα εξισορροπεί την Ευρωζώνη, τη Ρωσία και την Κίνα και εξασφαλίζει την οικονομική υπεροχή των ΗΠΑ. Επίσης, όταν ολοκληρώσει τον σκοπό του μέσω της νομισματικής επέκτασης, είναι σε θέση να «ξαναμαζέψει» το δολάριο (όσο χρειάζεται), αφενός μέσω των κλασικών μεθόδων άσκησης νομισματικής πολιτικής και αφετέρου μέσω της ακύρωσης σειρών δολαρίων που βρίσκονται στη μαύρη αγορά και διακινούνται χωρίς swiftή φυλάσσονται σε μπαούλα διεφθαρμένων πολιτικών και οικονομικών παραγόντων διεθνώς.

 

Η Ελλάδα σε λάθος προσανατολισμό

 

Την ώρα που οι ΗΠΑ δείχνουν ότι οι οικονομικές συνθήκες δεν είναι αδήριτες αναγκαιότητες, αλλά υπόκεινται σε αναδόμηση και κάρπωση από τους πολιτικά ικανούς και ισχυρούς, η Ελλάδα ακολουθεί με υποτέλεια τη Γερμανία, η οποία μάλιστα -πολύ πονηρά- παρουσιάζει τη δική της οικονομική συνταγή, που υπηρετεί τα δικά της συμφέροντα, ως οικονομικό και τεχνοκρατικό θέσφατο και ως απόλυτη αλήθεια στο πεδίο της Πολιτικής Οικονομίας. Όμως, αυτοί που έχουν όντως γνώση και δύναμη γνωρίζουν ότι η οικονομική πραγματικότητα δεν είναι αμείλικτη, αλλά αντικείμενο διαχείρισης, αναδόμησης και κάρπωσης, ανάλογα με τη γνώση και την ισχύ που διαθέτει ο καθένας.

Την ώρα που οι ΗΠΑ ενισχύουν τις επιχειρήσεις με όσο νέο χρήμα κι αν χρειαστεί, η ελληνική κυβέρνηση, ενεργώντας μάλλον βάσει σχεδίου οικονομικής απαξίωσης και ξεπουλήματος της χώρας (διότι τόση άγνοια της Οικονομίας δεν εξηγείται αλλιώς), λαμβάνει μέτρα που καταστρέφουν τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα και εκδιώκουν τις μεγάλες πολυεθνικές επιχειρήσεις.

 

Σχέδιο υπονόμευσης

 

Για παράδειγμα, πώς αλλιώς -εκτός από σχέδιο υπονόμευσης της Ελλάδας- να εξηγήσουμε την προώθηση της άποψης ότι μια εταιρεία όπως η Coca- Collaπρέπει να φορολογείται βάσει του τελικού προορισμού του προϊόντος της; HCoca- CollaΕλλάδας μπορεί να παράγει το προϊόν της στην Ελλάδα, να το εξάγει έναντι μικρού κέρδους στη θυγατρική της στη Βουλγαρία και η θυγατρική της στη Βουλγαρία να το πωλεί στις μεγάλες αγορές, ώστε η βουλγαρική εταιρεία να πραγματοποιεί τα μεγάλα κέρδη, εφόσον το φορολογικό καθεστώς στη Βουλγαρία είναι πολύ ευνοϊκότερο απ’ ό,τι στην Ελλάδα. Αν, λοιπόν, η Ελλάδα αποφασίσει να φορολογήσει ολόκληρο το εμπορικό κύκλωμα της Coca- CollaΕλλάδας εντός και εκτός Ελλάδας, απλώς εκδιώκει πλήρως την Coca- Collaαπό την Ελλάδα.

Την ώρα που οι ΗΠΑ ενισχύουν το κοινωνικό κράτος και την κοινωνική συνοχή, η Ελλάδα υποτάσσεται στα βρώμικα σχέδια της ελλαδικής και ευρωζωνικής τραπεζοκρατορίας (η συνωμοσία Προβόπουλου – ΕΚΤ υπέρ των τραπεζιτών έχει ήδη δημοσιευθεί στην εφημερίδα μας), φτωχοποιεί τον πληθυσμό και αφήνει την κοινωνία να κατρακυλήσει στον φασισμό και στην παρακμή.

 

Πλούσιος εκ γενετής

 

Ο Μιτ Ρόμνεϊ (Mitt Romney) είναι ένας εκ γενετής πλούσιος, ο οποίος όχι μόνο δεν έχει βιώσει ούτε μία ημέρα σκληρής (μη ελιτίστικης) εργασίας στη ζωή του, αλλά -οπως έγραψε η ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας «HuffingtonPost», στις 17 Μαρτίου 2012- η πρώτη φορά που είδε και κατάλαβε τι σημαίνει κακόφημη συνοικία στην Αμερική ήταν το 1996, όταν, σε ηλικία 49 ετών, ο Ρόμνεϊ συμμετείχε στην προσπάθεια ανεύρεσης της 14χρονης κόρης ενός υψηλόβαθμου συναδέλφου του στην εταιρεία Bain Capital, η οποία το είχε σκάσει στα ρέιβ πάρτι της περιοχής East River του Randall’s Island, στη Νέα Υόρκη.

Ο Ρόμνεϊ έχει περιουσία ύψους 250 εκατομμυρίων δολαρίων, αλλά -όπως διαβάζουμε σε άρθρο της ειδησεογραφικής ιστοσελίδας «http://abcnews.go.com», στις 21 Σεπτεμβρίου 2012- φορολογείται με φορολογικό συντελεστή μικρότερο από το μισό του ανώτατου φορολογικού συντελεστή που ισχύει στις ΗΠΑ (στον οποίο κανονικά υπάγεται), χάρη στα παιχνίδια με τις σημασίες των οικονομικών όρων που έχουν υιοθετήσει οι αμερικανικές φορολογικές Αρχές, τα οποία ακόμη και ο Ρόναλντ Ρίγκαν (RonaldReagan) -όπως επεσήμανε το προαναφερθέν δημοσίευμα- είχε χαρακτηρίσει ανόητα και αντιπαραγωγικά. Ο Ρόμνεϊ έχει χρησιμοποιήσει φορολογικούς παραδείσους για λογαριασμό του ιδίου και της συζύγου του και η εταιρεία του, η Bain Capital, έχει προβεί σε περικοπές θέσεων εργασίες, στο όνομα της αποτελεσματικότητας (συχνά χρησιμοποιώντας αυτές τις περικοπές για να καλύψει πληρωμές προς την ίδια την εταιρεία του, δηλαδή για να ανακατανείμει κεφάλαιο υπέρ του), και επίσης έχει μεταφέρει στην Κίνα δραστηριότητες της εταιρείας Sensata Technologies, που δημιουργήθηκε το 2006 από την Bain Capital, μεταφέροντας, έτσι, 170 θέσεις εργασίας!

 

Share




Διαβάστε επίσης



  1. Η ΕΥΡΩΠΗ σήμερα

  2. Προσπάθησε να ανατινάξει την Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ

  3. Διαφορετικό όραμα για την Ευρώπη έχουν Μέρκελ και Ολάντ

  4. Οδομαχίες και πετροπόλεμος ΜΑΤ – κουκουλοφόρων

  5. Αντιδράσεις κομμάτων για το τραγικό συμβάν


ΔΙΕΘΝΗ


  1. Στη Λωρίδα της Γάζας ο Νόαμ Τσόμσκι
  2. Η ΕΥΡΩΠΗ σήμερα

  3. Προσπάθησε να ανατινάξει την Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ

  4. Διαφορετικό όραμα για την Ευρώπη έχουν Μέρκελ και Ολάντ


  5. Το twitter μπλόκαρε τα μηνύματα γερμανικής νεοναζιστικής οργάνωσης

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

  1. Οδομαχίες και πετροπόλεμος ΜΑΤ – κουκουλοφόρων

  2. Έπεσε νεκρός, μέσα στο πλήθος, 67χρονος ναυτεργάτης

  3. Βροντερό «παρών» στα χαρακώματα της λαϊκής οργής


  4. Θανάσιμος τραυματισμός 47χρονου στα μεταλλεία Βάβδου