Το ορφανό χρήμα

Πρέπει να καταδικαστούν οι Παπαγεωργόπουλοι για να αλλάξει ο «κανόνας», οι κακές συνήθειες και η λανθασμένη αντίληψη ότι το «σεντούκι» του δημόσιου χρήματος παραμένει ανοιχτό

 

Η βαριά καταδίκη του Β. Παπαγεωργόπουλου ανέδειξε και πάλι το βασικό πρόβλημα στην Ελλάδα: την κλοπή του Δημόσιου (του «ορφανού») χρήματος.
Μιλάμε χρόνια τώρα για διαφθορά, κατηγορούν όλοι οι Ευρωπαίοι συνολικά τους Έλληνες για διαφθορά. Μόνο που διαφθορά σημαίνει παρεκτροπή από τον κανόνα, γραπτό και άγραφο. Ποιος ήταν -και δυστυχώς παραμένει- ο κανόνας στην Ελλάδα; Το δημόσιο χρήμα είναι απροστάτευτο και μοιράζεται κάτω από το τραπέζι. Δεν πρόκειται για την παρεκτροπή κάποιων πολιτικών ή κάποιων χιλιάδων ανθρώπων. Μιλάμε για μηχανισμούς που έκαναν μόνο μία δουλειά: μοίραζαν το «ορφανό» χρήμα παντοιοτρόπως.
Με ντουντούκες στα χωριά καις τις γειτονιές καλούσαν κάποτε για προσλήψεις στο Δημόσιο. Χωρίς πλήρη παραστατικά και ελεγκτικό σύστημα λειτουργούσαν για τρεις δεκαετίες πανεπιστήμια, δήμοι και άλλοι οργανισμοί.
Οι συνδικαλιστές που μπήκαν στα Δ.Σ. των ΔΕΚΟ ως οι ελεγκτές των εργαζομένων είχαν δικαίωμα ψήφου και υπογραφής, άρα δικαίωμα (εμπλοκή) και στη μοιρασιά, όταν και αν αυτή προέκυπτε. Ο κατάλογος είναι μακρύς. Πολλοί από αυτούς, οι οποίοι σήμερα κατακεραυνώνουν τους κλέφτες, ήταν οι πρώτοι κράχτες των πελατειακών συναλλαγών. Στην καθημερινότητα πέρασε εύκολα το «όποιος έχει το βάζο θα φάει και λίγο μέλι»
Υπήρχε και νομοθετική κάλυψη; Η Βουλή των Ελλήνων ψήφιζε συνεχώς νόμους και τροπολογίες. Έχουν ψηφιστεί νόμοι για το ίδιο ακριβώς πράγμα με διαφορά μερικών ετών. Τόσο μεγάλο ήταν το χάος που προκάλεσε η κοινοβουλευτική… παραγωγικότητα. Και αμέσως μετά διά των εγκυκλίων και άλλων τρόπων, το κάθε υπουργείο και η κάθε υπηρεσία εφάρμοζε τους νόμους διά του δικού της δρόμου. Τα παραπάνω κάλυψαν το μεγάλο φαγοπότι με τις μεγάλες συμβάσεις για μεγάλες προμήθειες.
Το χαώδες νομοθετικό περιτύλιγμα, έγινε το καλούπι μέσα στο οποίο εκκολάφτηκαν, σκάνδαλα και σκανδαλάκια.
Στα απλά ελληνικά: το σεντούκι με το δημόσιο χρήμα ήταν πάντα ανοικτό. Το «ορφανό» χρήμα ήταν η πιο εύκολη λεία.
Δεν πρέπει, λοιπόν, να καταδικαστούν οι Παπαγεωργόπουλοι; Κάθε άλλο. Πρέπει, για να αλλάξει ο  κανόνας, οι… κακές συνήθειες και η λανθασμένη αντίληψη ότι το δημόσιο χρήμα είναι και «ορφανό».