Τι ενώνει και τι χωρίζει τις θρησκείες και τις κοινωνίες και ποιες είναι οι πολιτικές προεκτάσεις

Με το παρόν άρθρο-έρευνα παρεμβαίνουμε στη μεγάλη και διαρκή συζήτηση που γίνεται για τις σχέσεις της Ελλάδας με τον ισλαμικό κόσμο και με το Ισραήλ, αναδεικνύοντας πτυχές που είναι άγνωστες σε πολύ μεγάλο μέρος τής ελληνικής κοινωνίας και του ελληνικού πολιτικού κόσμου. Το παρόν κείμενο βασίζεται σε ειδική έρευνα που διεξήγαγα ως διδάκτωρ της χριστιανικής φιλοσοφίας στη Θεολογική Ακαδημία του Αγίου Ανδρέα τού Μεξικού της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας και σε συνεργασία με τον παγκοσμίου κύρους μουσουλμάνο διδάσκαλο σεΐχη Ιμράν Χοσεΐν (SheikhImranHosein).

Ο Χριστός στο Κοράνιο

Το Κοράνιο ρητώς αναγνωρίζει τον Ιησού Χριστό ως τον αληθινό Μεσσία και ρητώς καταδικάζει την απόφαση των Εβραίων να τον σκοτώσουν: «Εκείνοι (οι Εβραίοι) είπαν (κομπάζοντας): Εμείς σκοτώσαμε τον Μεσσία, τον Ιησού τον υιό τής Μαρίας, τον Απεσταλμένο τού Αλλάχ» (Κοράνιο, al-Nisa, 4:157). Το Κοράνιο συνεχίζει γράφοντας ότι οι Εβραίοι δολοφόνοι του Ιησού Χριστού είχαν την ψευδαίσθηση ότι τον νίκησαν επειδή τον σταύρωσαν, αλλά η αλήθεια είναι -τονίζει το Κοράνιο- ότι ο Ιησούς Χριστός επέζησε των δολοφόνων του: «Και δεν τον σκότωσαν, ούτε τον σταύρωσαν, αλλά έτσι φάνηκε σε αυτούς» (Κοράνιο, alNisa, 4:157). Το Κοράνιο λοιπόν διακηρύσσει ότι οι Εβραίοι δεν σκότωσαν τον Ιησού Χριστό, αφού εκείνος αναστήθηκε και διά του θανάτου νίκησε τον θάνατο, ούτε τον εκμηδένισαν διά της σταύρωσης.

Το Κοράνιο σε τρία χωρία γράφει ότι, αφού ο Αλλάχ παρέλαβε το πνεύμα του σταυρωμένου Ιησού, στη συνέχεια ο Αλλάχ έστειλε πίσω την ψυχή του Ιησού στο σώμα της και έτσι ανέστησε τον Ιησού Χριστό και τελικά τον ανύψωσε υπεράνω εκείνων που βλασφήμησαν εναντίον του (Κοράνιο, Ale‘Imran, 3:55, al-Maidah, 5:116-117, al-Nisa, 4:157). Ειδικότερα, στο κορανικό χωρίο al-Zumar, 39:42 αναφέρεται ότι ο Αλλάχ έστειλε πίσω την ψυχή τού Ιησού στο σώμα της ύστερα από τον φαινομενικό θάνατό του στον σταυρό. Το Κοράνιο αναφέρεται και στην ανάληψη του Ιησού Χριστού (αλαΐχι αλ σαλάμ): «Ιδού ο Αλλάχ ανήγειρε αυτόν (τον Ιησού) στον Ίδιο τον Εαυτό Του και δοξάστηκε ο Αλλάχ εν Ισχύ και Σοφία» (Κοράνιο, al-Nisa, 4:158).

Αλλά το Κοράνιο και η σούνα (δηλαδή η ιερή παράδοση του Ισλάμ) περιλαμβάνουν και αυστηρές προειδοποιήσεις εναντίον εκείνων που δεν πίστεψαν στον Ιησού. Σύμφωνα με το Κοράνιο, την ημέρα της Κρίσεως ο Ιησούς θα επανεμφανιστεί στον κόσμο ως κριτής και μάρτυρας εναντίον των εχθρών του (Κοράνιο, al-Nisa, 4:159). Την επιστροφή του Ιησού ως κριτή έχει τονίσει ο προφήτης Μωάμεθ και σε διάφορα χωρία της ιερής παράδοσης του Ισλάμ, ιδίως στη συλλογή Sahihal-Bukhari, που είναι μία από τις έξι κύριες συλλογές χαντίθ, δηλαδή παραδεδομένων διδασκαλιών τού σουνιτικού Ισλάμ.

Ενώ οι Εβραίοι και η εβραϊκή θρησκεία (ιουδαϊσμός) απορρίπτουν πλήρως τον Ιησού Χριστό και τον θεωρούν κοινό απατεώνα και ψευδοδιδάσκαλο (ειδικά το Ταλμούδ εκφράζει μεγάλο μίσος εναντίον τού Χριστού και των χριστιανών), το Κοράνιο και η ιερή παράδοση του Ισλάμ (σούνα) διδάσκουν τον Ιησού Χριστό ως αληθινό Μεσσία και υιό της Παρθένου Μαρίας και περιβάλλουν με μεγάλη ευσέβεια και τον Ιησού Χριστό και τη μητέρα του. Βεβαίως πρέπει να τονίσουμε ότι το Ισλάμ δεν ομολογεί τον Ιησού Χριστό ως τον ένσαρκο Λόγο του Θεού, δηλαδή ως το δεύτερο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδας, αλλά ως τον Μεσσία και Απεσταλμένο του Αλλάχ, δηλαδή ενός ατομικού (όχι τριαδικού) Θεού. Εξ ου και, παρά τον βαθύτατο σεβασμό του Ισλάμ προς τον Ιησού Χριστό, τόσο η ισλαμική χριστολογία όσο και ο ισλαμικός μονοθεϊσμός διαφέρουν ριζικά από την ορθόδοξη χριστιανική χριστολογία και από τον ορθόδοξο χριστιανικό μονοθεϊσμό.

Χριστιανοί, Εβραίοι και Κοράνιο

Το Κοράνιο και η σούνα αναφέρουν ότι η Δεύτερα Παρουσία τού Ιησού Χριστού θα ακολουθήσει την παρουσία τού Ψευδομεσία (Αντίχριστου), που θα είναι ένας Εβραίος νέος και ισχυρός άνδρας ο οποίος θα λειτουργεί ως όργανο του Ντατζάλ στην ιστορία (Ντατζάλ στα αραβικά είναι ο Διάβολος). Σχετικές πληροφορίες περιέχονται στη χαντίθ (ισλαμική παράδοση) του Tamimal-Dari.

Στη συλλογή Ahadith(αυθεντικά ρητά και προφορικές διδασκαλίες του προφήτη Μωάμεθ) περιέχεται εκτενής αναφορά στην επιστροφή τού Μεσσία Ιησού, υιού τής Μαρίας, ο οποίος θα νικήσει τελικά τον Ψευδομεσσία και θα οδηγήσει ολόκληρη την ανθρωπότητα στην τελική κρίση.

Το κεντρικό ιερό βιβλίο της θρησκείας των Εβραίων, δηλαδή του ιουδαϊσμού, είναι το Ταλμούδ. Ταλμούδ σημαίνει μελέτη ή διδασκαλία, κατά σύντμηση του όρου «Ταλμούδ Τορά», που σημαίνει μελέτη ή διδασκαλία του Νόμου. Το Ταλμούδ είναι έργο μορφωμένων ραβίνων, που ερμηνεύουν την εβραϊκή θρησκεία και παρέχουν την εβραϊκή ερμηνεία τής Τορά (ιουδαϊκή Βίβλος). Σε αντίθεση με το Κοράνιο, που εκφράζει βαθιά ευσέβεια προς τον Ιησού Χριστό και τον αναγνωρίζει ως αληθινό Μεσσία, το Ταλμούδ περιλαμβάνει μια ριζική απόρριψη του Ιησού Χριστού και εχθρότητα προς τον χριστιανισμό.

Ενδεικτικά αναφέρουμε τα εξής ταλμουδικά χωρία: Στα ταλμουδικά χωρία Kallah, 1b, και Sanhedrin, 67a, αναφέρεται ότι ο Ιησούς ήταν εξώγαμο, παράνομο, τέκνο. Στον ταλμουδικό τόμο Toldoth Jeschu ο Ιησούς Χριστός χαρακτηρίζεται απατεώνας και μάγος. Στο ταλμουδικό χωρίο Schabbath, 104b, ο Ιησούς Χριστός χαρακτηρίζεται ανόητος και παράφρων. Στο ταλμουδικό χωρίο Sanhedrin, 103a, ο Ιησούς Χριστός χαρακτηρίζεται ειδωλολάτρης. Στον ταλμουδικό τόμοZohar, III, 282, αναφέρεται ότι ο Ιησούς Χριστός πέθανε σαν κτήνος και τάφηκε «σε βρόμικο σωρό... όπου πετούν τα νεκρά σώματα σκύλων και στάχτες». Επίσης, στο Ταλμούδ ο χριστιανισμός και οι χριστιανοί αποκαλούνται με πολλούς απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς, όπως οι εξής: «Abhodah Zarah» (δηλαδή παράξενη λατρεία, ειδωλολατρία), «Obhde Elilim» (υπηρέτες ειδώλων), «Amme Haarets» (άνθρωποι της γης, ηλίθιοι), «Basar Vedam» (σαρκικοί άνθρωποι), «Goim» (ακάθαρτοι). Ειδικότερα, στα ταλμουδικά χωρία Kerithuth, 6b, Orach Chaiim, 225, και Midrasch Talpioth, 225d, αναφέρεται ότι οι χριστιανοί είναι ζώα και διαφέρουν από τα ζώα μόνο ως προς τη μορφή. Σύμφωνα μάλιστα με τον φημισμένο ταλμουδιστή ραβίνο Schelomo Iarchi (Raschi), οι χριστιανοί είναι κατώτεροι από τους σκύλους. Επίσης, σύμφωνα με το ταλμουδικό βιβλίοZohar, I, 28b, οι ψυχές των χριστιανών είναι ακάθαρτες και διαβολικές.

Στο ταλμουδικό χωρίο Abhodah Zarah,78c, οι χριστιανικές αργίες αποκαλούνται «Edehem», δηλαδή ανόητες φιέστες. Επίσης, στο ταλμουδικό χωρίο Abhodah Zarah,6a, περιέχεται η εξής αναφορά στην Κυριακή και στην κυριακάτικη αργία: «Η Ημέρα του Διαβόλου, δηλαδή η Χριστιανική Ημέρα, είναι απαγορευμένη για όλους εμάς, όπως επίσης και όλες οι άλλες εορτές τους».

Ιερά βιβλία

Υπό το δεδομένο τής ανωτέρω ιουδαϊκής ερμηνευτικής τής Τορά είναι λάθος να νομίζεται ότι ο χριστιανισμός και ο ιουδαϊσμός έχουν από κοινού την Παλαιά Διαθήκη και ότι κατά κάποιον τρόπο συγγενεύουν μεταξύ τους εξαιτίας κοινών βιβλίων. Η ιουδαϊκή ερμηνευτική τής Τορά στο πλαίσιο του Ταλμούδ καθιστά παντελώς ξένη την ιουδαϊκή Βίβλο προς την Παλαιά Διαθήκη των χριστιανών, εφόσον τα παλαιοδιαθηκικά βιβλία ερμηνεύονται από τη Χριστιανική Εκκλησία κατά εντελώς διαφορετικό τρόπο από εκείνον που κηρύσσει το Ταλμούδ.

Περί το 386-387 μ.Χ. ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ως πρεσβύτερος ακόμη, εκφώνησε οκτώ ειδικές ομιλίες προς τη χριστιανική κοινότητα της Αντιόχειας, με αποκλειστικό σκοπό να την προστατεύσει από τον ιουδαϊσμό και από την εσφαλμένη αντίληψη ότι οι χριστιανοί μπορούν να λατρεύουν από κοινού τον Θεό με τους ιουδαίους ή να ζητούν ευλογίες από ραβίνους (PatrologiaGraeca, τόμος 48, στλ. 843-942, «Λόγοι Κατά Ιουδαίων»). Ειδικότερα ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος τονίζει στους χριστιανούς: «Μηδείς αιδείσθω την Συναγωγήν διά τα Βιβλία», δηλαδή να μην εκδηλώνουν ευσέβεια στη Συναγωγή επειδή εκεί τυγχάνει να βρίσκονται βιβλία τής Παλαιάς Διαθήκης.

Η σχέση χριστιανών - μουσουλμάνων στο Ισλάμ

Στη φημισμένη χαντίθ (παράδοση) Shahihπαρατίθενται οι λόγοιτου προφήτη Μωάμεθ, σύμφωνα με τους οποίους οι μουσουλμάνοι πρόκειται να συμμαχήσουν κάποτε με τους «Ρουμ». Αυτή η αναφορά γίνεται και στο ίδιο το Κοράνιο, συγκεκριμένα στη σούρα Ar-Rum. Σε αυτά τα χωρία τής ισλαμικής γραμματείας αναφέρεται ότι οι Ρουμ (Ρωμιοί) νικήθηκαν αλλά κάποτε θα αναδειχθούν νικητές. Ποιοι είναι λοιπόν οι Ρουμ; Με τον όρο Ρουμ το Κοράνιο αναφέρεται στη χριστιανική Βυζαντινή Αυτοκρατορία (Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία), η οποία είχε την πρωτεύουσά της στην Κωνσταντινούπολη.

 Μετά την πτώση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, στην ισλαμική γραμματεία ο όρος Ρουμ έχει μια ευρύτερη έννοια και σημαίνει ολόκληρο τον κόσμο της Ανατολικής Ορθόδοξης του Χριστού Εκκλησίας, αποδίδοντας προνομιακή θέση στην «Τρίτη Ρώμη», δηλαδή στο ορθόδοξο Πατριαρχείο τής Μόσχας, που είναι η κορωνίδα της ισχύος και της δόξας του ορθόδοξου χριστιανικού κόσμου σήμερα. Όταν λοιπόν ο προφήτης Μωάμεθ λέει στους μουσουλμάνους ότι κάποτε θα κάνουν μια συμμαχία με τους Ρουμ, δεν αναφέρεται βεβαίως ούτε στη συμμαχία των ουχαμπιστών της Σαουδικής Αραβίας με τους Βρετανούς και τους Γιάνκιδες ούτε σε συμμαχία με τους εγκληματίες Σταυροφόρους του Βατικανού. Όταν μιλούσε στους μουσουλμάνους για συμμαχία με τους Ρουμ εννοούσε μια συμμαχία με τους Ανατολικούς ορθόδοξους χριστιανούς. Επ’ αυτού του θέματος ο παγκοσμίου φήμης και επιρροής διδάσκαλος του Ισλάμ σεΐχης Ιμράν Χοσεΐν, με τον οποίο με συνδέει προσωπική φιλία, έχει γράψει και ομιλήσει εκτενώς σε πολλές περιπτώσεις. Έχει δε καλέσει ο σεΐχης Ιμράν Χοσεΐν τους Τούρκους να ζητήσουν συγγνώμη για την κακοποίηση του Ναού της Αγίας Σοφίας της Κωνσταντινούπολης και να τον αποκαταστήσουν ως ορθόδοξο χριστιανικό ναό, καθότι η μετατροπή του ορθόδοξου χριστιανικού ναού σε τζαμί αποτελεί παραβίαση του Ισλάμ.

Στο Κοράνιο και συγκεκριμένα στη σούρα al-Maidahαναφέρεται ότι οι μουσουλμάνοι δεν πρέπει να κάνουν φιλίες και συνεταιρισμούς με τους ιουδαίους και με τους χριστιανούς. Επίσης στο Κοράνιο και συγκεκριμένα στη σούρα al-Baqarahγίνεται αναφορά στους ανταγωνισμούς μεταξύ μουσουλμάνων, ιουδαίων και χριστιανών. Όμως το Κοράνιο δεν αποκλείει αδιακρίτως όλους τους χριστιανούς και όλους τους ιουδαίους. Για παράδειγμα, στην ίδια τη σούρα al-Maidah, στο Κοράνιο, αναφέρεται ότι οι μουσουλμάνοι θα διαπιστώσουν ότι αυτοί με τους οποίους μπορούν να έχουν σχέσεις αγάπης είναι οι χριστιανοί. Συνεπώς είναι παράλογη και επιπόλαια ερμηνεία (αν δεν υποκρύπτει προβοκάτσια) κάθε απόπειρα που γίνεται από μουσουλμάνους και μη μουσουλμάνους να υποστηριχθεί ότι το Κοράνιο διδάσκει αδιακρίτως ότι οι μουσουλμάνοι δεν πρέπει να συμφιλιωθούν με τους χριστιανούς.

Συμμαχίες

Όταν το Κοράνιο λοιπόν λέει στους μουσουλμάνους να μην έχουν φιλίες/συμμαχίες με τους ιουδαίους και τους χριστιανούς, εννοεί συγκεκριμένα να μην έχουν φιλίες/συμμαχίες με εκείνους τους ιουδαίους και με εκείνους τους χριστιανούς που έχουν κάνει μια ανίερη συμμαχία μεταξύ τους. Αυτό διευκρινίζεται κατά λέξιν στην ίδια τη σούρα al-Maidahστο Κοράνιο. Σύμφωνα με πληθώρα σχετικών ερμηνευτικών εργασιών τού σεΐχη Ιμράν Χοσεΐν, το ανωτέρω χωρίο του Κορανίου εννοεί ότι οι μουσουλμάνοι δεν πρέπει να κάνουν καμία φιλία και καμία συμμαχία με εκείνο το κομμάτι τού χριστιανικού κόσμου και με εκείνο το κομμάτι τού ιουδαϊκού κόσμου που έχουν κάνει μεταξύ τους μια ιουδαιοχριστιανική συμμαχία, δηλαδή, συγκεκριμένα, οι μουσουλμάνοι δεν πρέπει να κάνουν καμία φιλία και καμία συμμαχία με τους Δυτικούς χριστιανούς και με τους σιωνιστές. Γι’ αυτό, κατ’ επέκταση, ο σεΐχης Ιμράν Χοσεΐν έχει τονίσει ότι τα καθεστώτα της Σαουδικής Αραβίας και της Τουρκίας, που αποτελούν στρατηγικούς εταίρους τής Δύσης και εξυπηρετητές σιωνιστικών συμφερόντων, καθώς και οι διάφορες οργανώσεις φονταμενταλιστών μουσουλμάνων που συνεργάζονται με τη Δύση, έστω και για να λάβουν βοήθεια σε όπλα, τρόφιμα και χρήματα (όπως π.χ. οι αντικαθεστωτικοί μουσουλμάνοι αντάρτες στη Συρία, η Μουσουλμανική Αδελφότητα και η Αλ Κάιντα), είναι όλοι τους παραβάτες τού Κορανίου και παίζουν προβοκατόρικο ρόλο σε βάρος τού Ισλάμ και υπέρ της Δύσης και του Ισραήλ. Η μόνη ειλικρινής φιλία/συμμαχία που μπορεί και πρέπει να έχουν οι μουσουλμάνοι είναι με τους ορθόδοξους χριστιανούς και ειδικά με την ηγέτιδα δύναμη των ορθόδοξων χριστιανών, δηλαδή τη Ρωσία.