Συνεχίζουν να δηλητηριάζουν τον Ασωπό

Έρχεται η πώληση της Εμπορικής Τράπεζας

Χωρίς ελπίδα 120.000 άνεργοι με υπογραφή της κυβέρνησης

Συνέντευξη του Νικήτα Κακλαμάνη στην «Ελλάδα»

Θανάσης Βούτσας

Ευαγγελία Μουμούρη



Ανοικτή επιστολή στον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά


Δεν γλιτώνουν τα ειδικά μισθολόγια

Νευρικότητας συνέχεια για το Χ.Α.

Κατά 1,59% αυξήθηκαν οι εγγεγραμμένοι άνεργοι

Tonino Carotone

Γιάννης Κακλέας

Μάριος Φραγκούλης:



Εθνική Τράπεζα: Οριακή μείωση επιτοκίων σε περιορισμένο αριθμό καταθετικών προϊόντων

Τετάρτη, 22 Αυγούστου 2012

Ανοικτή επιστολή στον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά

Η ώρα είναι τώρα, πες τους λοιπόν…


Βγαίνοντας, πια, στον πηγαιμό για την Ιθάκη, μην εύχεσαι να είναι μακρύς ο δρόμος σου. Μήτε να φοβηθείς τους Κύκλωπες και τους Λαιστρυγόνες που πας να συναντήσεις. Στο ταξίδι αυτό, σε συνοδεύουν όλοι οι Έλληνες. Και δεν θέλουν να σε δουν να γονατίζεις. Μήτε να επαιτείς. Γιατί μαζί σου θα γονατίζει και θα φαίνεται επαιτούσα ολόκληρη η χώρα. Μήτε να δώσεις τα προσχήματα που αναζητούν για να βάλουν την Ελλάδα, σαν Ιφιγένεια, στο θυσιαστήριο των εθνικιστικών και δημοκοπικών σκοπιμοτήτων τους. Γιατί, με τη θυσία της χώρας, δεν τελειώνει, αλλά συνεχίζεται ο πόλεμος. Και δεν θα τον ακολουθήσει η ειρήνη, αλλά η Οδύσσεια για όλους. Και η εισβολή των μνηστήρων, που θέλουν να αρπάξουν την Πηνελόπη και το βιός των Ελλήνων…

Να πεις, λοιπόν, την αλήθεια, που ξέρουν και ξέρουμε. Με τη σύνεση, την τόλμη και την αποφασιστικότητα που απέδειξες πολλές φορές έως τα σήμερα. Παραμερίζοντας λαϊκιστές και φοβισμένους. Να πεις για το σχέδιο, το πρόγραμμα και το όραμά σου για την Ελλάδα της αξιοπιστίας, της περηφάνιας, της ανάπτυξης και της προόδου. Την Ελλάδα που στέκεται στα πόδια της και τραβά μπροστά. Να φύγεις πρωθυπουργός και να γυρίσεις ηγέτης, όλων των Ελλήνων. Μπορείς. Το έχεις. Μην το ξεχνάς. Και η ώρα είναι τώρα.

Πες, λοιπόν, στους Λαιστρυγόνες πως είσαι αποφασισμένος να αποκαταστήσεις στο ακέραιο τη χαμένη αξιοπιστία της χώρας. Και απόδειξέ το, όπως ήδη καλά προετοιμάστηκες. Πες τους, όμως, πως είναι ακόμη μεγαλύτερη ανάγκη να αποκτήσει αξιοπιστία και το πρόγραμμα που επιβάλλουν. Ότι τρεις φορές το άλλαξαν και άλλες τόσες αποδείχθηκε αναποτελεσματικό και αναξιόπιστο. Ότι είναι μύθος ο ισχυρισμός τους πως το «κούρεμα» κατέστησε βιώσιμο το χρέος. Ότι είναι μύθος και ο ισχυρισμός τους πως το Μνημόνιο αποτελεί το έσχατο όπλο για την έξοδο της χώρας από την κρίση. Ότι, εδώ και δύο χρόνια, δεν μας απομακρύνει, αλλά μας φέρνει ολοένα και πιο κοντά στη χρεοκοπία.

Πες, λοιπόν, στους Κύκλωπες αυτά που μας έλεγες για δυόμισι ολόκληρα χρόνια. Ότι είναι λάθος η συνταγή που επέβαλαν, ότι έπεσαν έξω σε όλες τις προβλέψεις τους, ότι το Μνημόνιο δεν βγαίνει, ότι δεν μπορεί να πιάσει τους στόχους του. Ότι χρειάζεται βελτιωτικές τροποποιήσεις. Για να πιάσουμε και όχι για να αθετήσουμε τους κοινούς μας στόχους. Πες τους πως εμείς, πρώτοι απ’ όλους, θέλουμε να μηδενίσουμε το έλλειμμα και να μειώσουμε το χρέος. Ότι υιοθετούμε απόλυτα τους στόχους, αλλά ξέρουμε πως δεν πιάνονται με πολιτικές μονόπλευρης λιτότητας.

Πες, προπάντων, για την κατάσταση στην πραγματική Οικονομία. Για την ύφεση που μαστίζει, για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά, τη χώρα. Για το πάγωμα της αγοράς, την καθίζηση του εμπορίου, τη συρρίκνωση της παραγωγικής βάσης, τα λουκέτα, που μαύρισαν τους δρόμους και τις γειτονιές μας. Πες τους για τη δραματική μείωση του ΑΕΠ και θύμισέ τους πως μια χώρα που φτωχαίνει συνεχώς είναι δυσκολότερο και όχι ευκολότερο να ξεπληρώσει τα χρέη της. Για τα οποία βεβαίως φταίει, αλλά στο δικό της φταίξιμο δεν μπορεί να παραγράφονται τα εγκλήματα των τοκογλύφων και των συνασπισμένων κερδοσκόπων.

 Πες τους, όμως, και για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η ελληνική κοινωνία. Για την ανεργία που από το 8% έφτασε στο 23% και πάει για το 28% του ενεργού πληθυσμού. Πες τους για τις συνέπειες που προκαλεί στα έσοδα του κράτους και των Ασφαλιστικών Ταμείων. Για τον φαύλο κύκλο που μας πάει πιο μακριά και όχι πιο κοντά στους στόχους. Αλλά και για το ανθρώπινο δράμα που συνεπάγεται. Για τους άστεγους, τους πεινασμένους, τα συσσίτια, τις αυτοκτονίες, που έγιναν καθημερινές. Και για τον κίνδυνο κοινωνικής έκρηξης, που μπορεί πράγματι να μεταφερθεί σε ολόκληρο τον ευρωπαϊκό Νότο.

Πες τους ακόμη πως αδικούν την Ελλάδα όταν ισχυρίζονται πως δεν επωμίστηκε βάρη, δεν υποβλήθηκε σε θυσίες και δεν έκανε τίποτα έως τα τώρα. Είναι αλήθεια, βεβαίως, πως υπήρξαν καθυστερήσεις στα συμφωνηθέντα. Εξίσου αλήθεια, όμως, είναι πως μειώθηκε δραστικά το έλλειμμα, έγιναν σημαντικές μεταρρυθμίσεις και υποχώρησε δραματικά το βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων. Όπως αλήθεια είναι πως, ακόμη πιο πολύ, καθυστέρησε η Ε.Ε. στη λήψη αποφάσεων. Σε όλα όσα χρειάζονταν. Και κυρίως στην αναθεώρηση του ελληνικού χρέους, που την καθυστέρησαν σκόπιμα, ώσπου να βολέψουν τα δικά τους συμφέροντα.

Πες προπάντων, πως όσο συντηρούνται οι κίνδυνοι και τα σενάρια εξόδου της χώρας από το ευρώ, ό,τι και αν γίνει θα είναι μάταιο. Σε μια χώρα που κινδυνεύει ή απειλείται με χρεοκοπία και έξοδο από το ευρώ δεν επιστρέφουν τα λεφτά που φυγαδεύτηκαν εκτός τραπεζών, δεν προχωρούν οι αποκρατικοποιήσεις και δεν έρχεται κανένας σοβαρός Έλληνας ή ξένος επενδυτής. Και όσο δεν έρχονται επενδυτές τόσο εντείνεται η ανασφάλεια. Και όσο εντείνεται η ανασφάλεια δεν υπάρχει επιστροφή στην ανάπτυξη. Και χωρίς ανάπτυξη δεν πρόκειται να βρούμε την έξοδο από την κρίση.

Πες τους, σε τελική ανάλυση, για την ανάγκη επανασχεδιασμού τού όλου προγράμματος. Για την επιμήκυνση, πρώτα απ’ όλα, της περιόδου δημοσιονομικής προσαρμογής, που προβλέπεται, άλλωστε, στις συμφωνίες για την περίπτωση βαθύτερης ύφεσης. Και δεν είναι πρόσθετο ελληνικό αίτημα, αλλά συμβατική υποχρέωσή τους. Και ούτε φταίνε οποιεσδήποτε καθυστερήσεις -αντιθέτως μάλιστα!- που η ύφεση είναι σχεδόν διπλάσια εκείνης που προέβλεπαν. Πες τους και για την ανάγκη «κουρέματος» των ομολόγων που κατέχει η ΕΚΤ, καθώς τα αγόρασε πιο κάτω από την ονομαστική τους αξία και δεν μπορεί να κερδοσκοπεί και αυτή σε βάρος μιας χώρας που ταλανίζεται και υποφέρει. Πες τους και για την ανάγκη έμπρακτης και ουσιαστικής συμβολής στην επίσπευση του ΕΣΠΑ και της απορρόφησης των κοινοτικών πόρων που δικαιούται η χώρα.

Πες τους, όμως, και για τις ιδιαιτερότητες της Ελλάδας. Ότι είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα που απειλείται από τους γείτονές της και εμποδίζεται να αξιοποιήσει τον πλούτο που διαθέτει στις θάλασσές της και αναγκάζεται να δαπανά τεράστια ποσά για να αντιμετωπίσει τις αυθαίρετες διεκδικήσεις των δικαίων και των δικαιωμάτων της. Ότι, εξαιτίας του νησιωτικού χαρακτήρα μεγάλου τμήματος της επικράτειάς της, το Δημόσιο έχει αυξημένο λειτουργικό κόστος. Ότι, εξαιτίας της γεωγραφικής θέσης και της τεράστιας έκτασης των ακτών της, αντιμετωπίζει στρατιές λαθρομεταναστών που κοστίζουν ακριβά στην Οικονομία και την κοινωνία της. Και ότι, μπροστά σε όλα αυτά, αντί να τη βοηθήσουν, την πίεζαν και την εκβίαζαν για να πουλήσουν όπλα. Σχεδόν τίποτε άλλο.

Πες τους, τελικά, αυτό που πράγματι πιστεύεις. Ότι η λύση του οικονομικού προβλήματος βρίσκεται σε τρεις λέξεις: Ανάπτυξη, ανάπτυξη, ανάπτυξη. Και ότι εμείς θα κάνουμε αυτά που χρειάζονται. Δεν επαιτούμε, όμως. Απαιτούμε αξιόπιστο πρόγραμμα για να πορευτούμε πραγματικά αξιόπιστα. Γιατί μόνο έτσι θα βρούμε την έξοδο από την κρίση. Και τότε -ας είναι βέβαιοι- μπορούμε να εκπλήξουμε τους πάντες. Θετικά αυτήν τη φορά. Όπως το κάναμε πολλές φορές στη μακραίωνα ιστορία μας. Ότι η ελληνική οικονομία είναι σήμερα ένα συμπιεσμένο ελατήριο. Και, αν το ελευθερώσουμε, το ξεπέταγμά του θα είναι εκπληκτικό.

Σπύρος Τρίψας