Οι ντροπιάρηδες

Πέμπτη, 11 Οκτωβρίου 2012   

ΠΑΝΟΣ ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ

Η ΔΗΜ.ΑΡ. είναι κυβερνητικό κόμμα. Από τις πρόσφατες εκλογές. Δεν μετέχει στην κυβέρνηση με πολιτικά στελέχη, αλλά με προβεβλημένους πολίτες που την υποστηρίζουν.
 

Και όμως, δείχνει να ντρέπεται. Από τη μία, «κυβερνώσα Αριστερά», από την άλλη υποστήριξη του δημόσιου τομέα. Μη θίξουμε τους δικηγόρους, αν το κάνετε αυτό, εγώ θα φύγω, προδίδουμε την Αριστερή μας προέλευση. Τέτοια ακούγονται και δεν μπορώ να χάσω κι άλλα μαλλιά. Τρίχα δεν μου έχει απομείνει.

Με δεδομένο πως πίσω από το ΚΚΕ βρίσκεται η Οκτωβριανή Επανάσταση που ποτέ δεν υπήρξε ελλειμματική ή εξωνημένη και με άλλο δεδομένο πως ΣΥΡΙΖΑ, ΔΗΜ.ΑΡ. και άλλες Αριστερές δυνάμεις πάντα ήταν σε κόντρα με το ΚΚΕ και με τρίτο δεδομένο πως η Οκτωβριανή Επανάσταση δεν υπάρχει, πλέον, ως ζώσα συνέχεια, η απότιση φόρου τιμής προς τις «αριστερές ιδέες» μπορεί ανέτως να υπονοεί τον αρχαίο Νάβι, την εξέγερση του Σπάρτακου, το κράτος του Θεού στις ζούγκλες της Βραζιλίας, τους Λουδίτες της Αγγλίας και τους Ζηλωτές της Θεσσαλονίκης. Δεν υπάρχει ζώσα και δρώσα Αριστερά που να κατευθύνει κράτη, παρεκτός της Κούβας, της Βόρειας Κορέας και καμιάς κομούνας εναλλακτικών καταναλωτών που μου διαφεύγει. Επομένως, κάθε προσπάθεια να θεωρηθεί η ΔΗΜ.ΑΡ. πως βρίσκεται στον λάκκο των Δαιμόνων, πέφτει σε ιστορικό κενό. Η Αριστερά, η παράδοσή της (είτε ως ελπιδοφόρα συνέχεια είτε ως αποδέλοιπα μιας ήττας) υπάρχει ακόμη, διότι κατά τεκμήριον οι Αριστεροί, σκληροί ή μαλακοί, ρεφορμιστές ή «χήρες», ξέρουν να δουλεύουν, μπορούν να οργανώσουν από μία συναυλία έως μία εταιρεία, χρησιμοποιώντας ένα μείγμα πρακτικότητας και ταχύτητας. Δεν είναι τυχαίο πως ο μεταπολεμικός Στρατός στα διαδικαστικά του χρησιμοποιούσε Αριστερούς γραφείς και ο συντηρητικός Τύπος Αριστερούς δημοσιογράφους.Η προσέγγιση ενός ζητήματος από έναν ΔΗΜΑΡίτη, οφείλει να περιέχει ανθρωπισμό αλλά όχι «σώστε το Δημόσιο», πρακτικότητα για να σωθεί ό,τι σώζεται από την ελεύθερη αγορά, έξυπνους τρόπους διαχείρισης της καθημερινής ζωής μακριά από επιδοτήσεις και φούμαρα. Στα σχολειά, στην Υγεία, στο εμπόριο. Μποϊκοτάζ των υπερτιμήσεων, ενώσεις γονιών να αναλάβουν δράση, μικρές αυτοδιαχειριστικές μονάδες στα ερείπια του ΕΣΥ. Ούτως ή άλλως, η ΔΗΜ.ΑΡ. θα παραμείνει μία σταλιά. Κανένας ΣΥΡΙΖαίος και κανένας Ανεξάρτητος Έλληνας δεν θα την ψηφίσει. Απεναντίας, αρκετοί του Σαμαρά και του Βενιζέλου μπορεί, βλέποντας απλούς τρόπους διαχείρισης, να σκεφτούν «βρε μπας και αυτοί τα καταφέρνουν;» και τους προτιμήσουν.

Γιατί τα γράφω αυτά; Διότι ο Κουβέλης έπρεπε να ανταλλάξει χειραψία με τη Μέρκελ. Ούτως ή άλλως, τη ρουμπατσίνα από τις θερμές εξ Αριστερών του πνοές δεν την αποφεύγει.

Share