Περί… ανάπτυξης.

Παρασκευή, 12 Οκτωβρίου 2012   

Γ.Ε.Π.

Τσάκισαν μισθούς για την «ανταγωνιστικότητα». Κατάργησαν δικαιώματα για την «ενίσχυση της απασχόλησης».
 

Κούρσεψαν ζωές, για να σωθούν οι άλλες, των «επόμενων γενεών». Μα οι αριθμοί έρχονται ξανά να τους διαψεύσουν. Να τους καταστήσουν στην κοινωνική συνείδηση ως ανίκανους ή ως υπαλληλίσκους, ευρισκόμενους σε διατεταγμένη υπηρεσία και, κατά συνέπεια, υποκριτές. Ένας στους τέσσερις πολίτες που ανήκουν στην κατηγορία του «οικονομικά ενεργού πληθυσμού» ζει την ταπείνωση της ανεργίας. Τον εξευτελισμό του αποκλεισμού από την αγορά εργασίας. Ζει τον ίδιο τον ευτελισμό της ζωής. Παρέα με τις ενοχές, για την αδυναμία του να προσφέρει, έστω τα απαραίτητα, στα αδύναμα και προστατευόμενα από τον ίδιο μέλη της οικογένειάς του. Ένας στους δύο νέους βλέπει τη ζωή και τα όνειρά του να συνθλίβονται στην κρεατομηχανή του συγκεκριμένου μοντέλου ανάπτυξης, στο οποίο προστέθηκαν και αρκετές δόσεις… Μνημονίου. Ο κύκλος κάποτε μπορεί να κλείσει και να αρχίσει η… ανάπτυξη. Τότε, οι εκατοντάδες χιλιάδες των ανέργων θα έχουν γίνει σκλάβοι των νεοαποικιοκρατών, στα εδάφη, που πριν ήταν η πατρίδα τους! Μα ποιος θα γράφει γι’ αυτούς στην κοινωνία του οικονομικού και πολιτικού ολοκληρωτισμού;

Share