Γιατροί Καρδιάς Στον αγώνα κατά της φτώχειας

Τετάρτη, 17 Οκτωβρίου 2012   

του ΝΙΚΟΥ ΚΑΪΜΑΚΟΥΔΗ

«Είναι λυπηρό ότι στην εποχή μας υπάρχουν ακόμα άνθρωποι σε ολόκληρο τον κόσμο που υποφέρουν από τη φτώχεια», υπογραμμίζει στην «Ε» η αντιπρόεδρος της ΜΚΟ οργάνωσης «Γιατροί Καρδιάς» Ελένη Σωτηρίου.
 

Επισημαίνοντας ότι στόχος των «Γιατρών Καρδιάς» είναι να βοηθούν τους συνανθρώπους τους σε όλο τον πλανήτη που πλήττονται από τη φτώχεια και την πείνα, η κυρία Σωτηρίου υποστηρίζει ότι πλέον το πρόβλημα είναι μεγάλο και στην Ελλάδα, φέρνοντας στη μνήμη μας άλλες, μακρινές εποχές. «Στις αποστολές μας στην Αφρική έχουμε συναντήσει απίστευτα περιστατικά. Σε πολύ φτωχές χώρες της ηπείρου, όπως ο Νίγηρας, η Μπουργκίνα Φάσο και το Μπουρούντι, πολλές φορές δεν μπορούσαμε να δώσουμε φάρμακα στους ανθρώπους, γιατί ήταν τέσσερις και πέντε ημέρες νηστικοί. Τότε, σκεφτόμασταν ότι είμαστε τυχεροί που ζούμε σε μια χώρα όπως είναι η Ελλάδα. Πλέον, δεν ισχύει κάτι τέτοιο, καθώς και στην Ελλάδα βλέπουμε εξίσου θλιβερές εικόνες. Εικόνες που μόνο οι άνθρωποι κάποιας ηλικίας είχαν ξανααντικρίσει».

«Με τα κοινωνικά μας ιατρεία σε περιοχές όπως το Πέραμα και το Αιγάλεω, αλλά και τη βοήθεια που δίνουμε σε νοσοκομεία της περιφέρειας, όπως της Ρόδου και της Δράμας, προσπαθούμε να βοηθήσουμε τους συνανθρώπους μας, γιατί είναι τραγικό να βλέπεις ανθρώπους να υποφέρουν και νοσοκομεία να μην έχουν αναλώσιμα υλικά και φάρμακα», σχολιάζει η κυρία Σωτηρίου, εμφανώς συγκινημένη.

 

Περισσότερα από 439.000 παιδιά στην Ελλάδα ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας

Φτώχεια και υποσιτισμός για ένα δισεκατομμύριο ανθρώπους στον πλανήτη

 

Θλιβερός απολογισμός για τους πολίτες που υποφέρουν από πείνα, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Φτώχειας

 

Σε πάνω από ένα δισεκατομμύριο υπολογίζεται ο αριθμός των ανθρώπων που υποφέρουν στην εποχή μας από φτώχεια και έλλειψη τροφής παγκοσμίως.

Υπολογίζεται, μάλιστα, ότι από τις αρχές της δεκαετίας του ’90 έως και τα μέσα της δεκαετίας του 2000 έχασαν τη ζωή τους, εξαιτίας της φτώχειας, 270 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο, ενώ ο ΟΗΕ εκτιμά ότι κάθε τρία δευτερόλεπτα πεθαίνει από τη φτώχεια ένα παιδί σε κάποια γωνιά του πλανήτη.

Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, οι εργαζόμενοι που στερούνται υγειονομικής περίθαλψης και βασικών παροχών φτάνουν σήμερα τα 1,8 δισεκατομμύρια άτομα. Στο 1,2 δισεκατομμύριο ανέρχεται ο αριθμός των ανθρώπων που κερδίζουν λιγότερα από δύο δολάρια την ημέρα, ενώ περίπου το 40% των παιδιών στον κόσμο, πάνω από ένα δισεκατομμύριο παιδιά, αγωνίζονται να επιβιώσουν καθημερινά με λιγότερο από ένα δολάριο την ημέρα.

Στην Ελλάδα πρόσφατη έκθεση της Ελληνικής Επιτροπής της UNICEFέδειξε ότι περισσότερα από 439.000 παιδιά ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Επίσης, το 37,1% και το 18,4% των φτωχών παιδιών, διαβιούν σε νοικοκυριά που δηλώνουν αντίστοιχα αδυναμία ικανοποιητικής θέρμανσης και ελλείψεις βασικών ανέσεων στο νοικοκυριό. Αξίζει να σημειωθεί ότι τα ποσοστά της φτώχειας στην Ελλάδα είναι κατά 5% υψηλότερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

 

Παιδική φτώχεια

«Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους και δείχνουν το μέγεθος του προβλήματος, τόσο στην Ελλάδα όσο και σε ολόκληρο τον κόσμο. Η φτώχεια αποτελεί μάστιγα για την παιδική ηλικία», τονίζει στην «Ε» ο γενικός διευθυντής της Ελληνικής Επιτροπής της UNICEF, Ηλίας Λυμπέρης, υπογραμμίζοντας ότι «ο υποσιτισμός και η φτώχεια είναι φαινόμενα αλληλένδετα και οι προσπάθειες μείωσης του παιδικού υποσιτισμού στον κόσμο καταπολεμά ταυτόχρονα τη φτώχεια. Οι ρίζες του υποσιτισμού βρίσκονται στη φτώχεια, την έλλειψη εκπαίδευσης και τις ανισότητες και χρειάζεται κάτι περισσότερο από την απλή παροχή τροφίμων για να καταπολεμηθεί».

Σύμφωνα με τον κ. Λυμπέρη, τα παιδιά που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας είναι «κυρίως παιδιά μονογονεϊκών οικογενειών ή άπορων οικογενειών ή οικογενειών με ειδικές ανάγκες ή οικογενειών συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων όπως Ρομά και μετανάστες ή οικογενειών που ζουν σε απομακρυσμένες περιοχές. Οι οικογένειες αυτές αντιμετωπίζουν τεράστια προβλήματα επιβίωσης, τα οποία γίνονται ακόμη μεγαλύτερα λόγω της οικονομικής κρίσης».

Τι, όμως, θα πρέπει να γίνει για να αντιμετωπιστεί το φαινόμενο της παιδικής φτώχειας στη χώρα μας; Η UNICEFΕλλάδας προτείνει μια σειρά από στοχευμένες πολιτικές που θα έχουν στόχο τη σημαντική μείωση του αριθμού των παιδιών που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας: Συμφιλίωση οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής, με διευκόλυνση των εργαζόμενων μητέρων από τις επιχειρήσεις, ευρύτερες υπηρεσίες φύλαξης των παιδιών, ελαστικότητα ωραρίου και άλλα. Ένταξη των Δικαιωμάτων του Παιδιού στις δημόσιες πολιτικές. Συσχέτιση της παιδικής φτώχειας με τα Δικαιώματα του Παιδιού. Παροχές σε είδος (δωρεάν γεύματα στα σχολεία, σχολικές φόρμες και σχολικά είδη πρώτης ανάγκης). Μετάβαση από την ιδρυματική φροντίδα στον θεσμό της αναδοχής. Στοχευμένες πολιτικές για τις κοινωνικές μεταβιβάσεις ώστε να μειώνουν την παιδική φτώχεια. Εισαγωγή κωδικού στον προϋπολογισμό του κράτους και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης για την παιδική ηλικία.

«Το πιο σημαντικό, όμως, είναι να υπάρξουν στοχευμένες πολιτικές από την Πολιτεία για τις κοινωνικές μεταβιβάσεις, δηλαδή φοροελαφρύνσεις, φοροαπαλλαγές και επιδόματα σε οικογένειες, ώστε να καταπολεμηθεί η παιδική φτώχεια. Στο εξωτερικό, όπου έχει γίνει αυτό κατάφεραν να μειώσουν τα ποσοστά της παιδικής φτώχειας, ενώ στην Ελλάδα, όπου δεν εφαρμόζονται στον βαθμό που θα έπρεπε τέτοιου είδους πολιτικές, τα ποσοστά είτε παραμένουν ίδια είτε αυξάνονται. Για παράδειγμα, στη Βρετανία το ποσοστό παιδικής φτώχειας από 25% μειώθηκε σε 12,5%, ενώ στην Ελλάδα από 11% που ήταν πριν από λίγα χρόνια τώρα έχει διαμορφωθεί στο 13%», σχολιάζει ο κ. Λυμπέρης.

 

Στόχος η μείωση στο μισό των ανθρώπων που υποφέρουν από πείνα

 

Το 1993 η Γενική Συνέλευση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών κήρυξε τη 17η Οκτωβρίου «Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Φτώχειας».

Ο ΟΗΕ και πολλές Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις καλούν την παγκόσμια κοινότητα σε επαγρύπνηση για την εξάλειψη της φτώχειας και μας υπενθυμίζουν τις προσπάθειες για την επίτευξη ενός από τους «Αναπτυξιακούς Στόχους της Χιλιετίας», του φιλόδοξου προγράμματος του ΟΗΕ για τη μείωση της φτώχειας στο μισό έως το 2015, καθώς και τη μείωση στο μισό έως το 2015 του ποσοστού των ανθρώπων που υποφέρουν από πείνα.

Share