Αμηχανίες

Συνομολογήσατε αναμεταξύ σάς στήν απόλυτη αξία τής Πατρίδας. Δώσατε όρκο βαρύ νά τιμάτε τούς νόμους καί τό Σύνταγμα. Μά τί μεσολάβησε, ποιά σκοτεινή αυλαία σάς τύφλωσε μέ ιδιωτικούς κρυφούς λογισμούς. Αλλά εγώ, ένας ταπεινός ερευνητής ψυχών καί σωμάτων, σκυμμένος σ’ ένα λυτό καταράχτη πλάι τού γκρεμού, δέν αγροίκησα πώς λησμονήσατε τή καρδιά, τά πλεμόνια, τά μαγαζιά καί τίς πλατέες. Δέν είμαι ο υποκινητής τού φόβου, εσείς

ξεσηκώσατε μέ τίς αναίτιες οιμωγές τούς ξένους στρατηλάτες. Ένα βουβό πλήθος, μαυροφορεμένες γυναίκες, μέ χαμηλωμένα βλέφαρα μέ ρωτούν. Τί νά πώ. Ψάχνω μαζί σάς νάβρω τήν Ιστορία, τόν οργανωτή, τόν υποκινητή, τό σκοτεινό τού Δοσίλογου βλέμμα. Κι αν δέ μιλήσει, δε μαρτυρήσει, αυτός θά χαθεί καθώς «ο εφιάλτης» πούμπασε τούς Πέρσες από κρυφά περάσματα. Ωστόσο περισώσαμε τό λιγοστό βιός. Τιμήσαμε τούς ήρωες μας. Αποθέσαμε σπονδές, κρασί καί λάδι στους τάφους. Ακούστηκε η θυσία σ’ απόμακρες χερσονήσους. Ξαναζωντάνεψε η ξεπορνεμένη καρδιά τής καμμένης πολιτείας. Σαρκώθηκαν οι ελπίδες μας. Εμείς φτωχότεροι, θά ζήσουμε τίμια, καθώς ταπεινοί κι ασήμαντοι. Θά γύρουμε απλά στήν ζεστή αγκαλιά τών δικόνε μάς αθρώπων, τής φαμίλιας μάς. Τίς κρύες νύχτες τού χειμώνα στή κάθε γειτονιά θ’ ανάψουμε μεγάλες φωτιές, μ’ ο,τι λιόκλαδα συμμαζέψουν τά δικά μάς παιδιά από τόν έρημο λόφο.

Αύριο. Ποιός νά γνωρίζει στ’ αλήθεια τό μέλλον. Ολημερίς οι καταχτητές σκορπάνε τήν απληστία τούς. Τα νέα μάς παλληκάρια αποδήμησαν καθώς οι γλάροι μεσοπέλαγα, διαβήκανε ποροφάραγγα, τινάχτηκαν στούς πέντε ανέμους, καθώς οι σπόροι λουλουδιού. Αρμένισαν ωκεανούς νά γυρίσουν τήν ώρα τής τιμωρίας. Αύριο. Όσοι απομείναμε, θά κινήσουμε νωρίς, θά χτυπήσουμε πόρτες άγνωστες, θά ξεσηκώσουμε τά λιθάρια νά βρούμε τά χίλια δυό ονόματα. Τών επίορκων. Θά διερευνηθούνε συνειδήσεις, θά γίνει ενδελεχής ανατομία τής ψυχής. Θά μετρηθεί η ακτινοβολία τών «τριάκοντα αργυρίων». Οι κινήσεις τών κτητόρων. Ίσαμε νάρθει ο Δικαστής θά μαζώξουμε τήν σκοτεινή ανταλλαγή τών μυστικών συμβουλίων. Μέ τά υπολείματα τών δείπνων τούς, θα χορτάσουμε τά πεινασμένα μας γερόντια, θά γυροφέρουμε τά όποια χωρατά μάς αλαφρώνουν τό κάματο, τήν ανημποριά. Νά χτίσουμε ξανά τή δίκαιη πολιτεία. Χωρίς αυτούς.

Χτές βράδυ, οι μαντατοφόροι γράψανε μέ κόκκινα γράμματα στούς τοίχους: «Η Ιστορία μπορεί νά λέει ουαί τών νικημένων, αλλά εμείς δέ συχωρνάμε μήτε ξαβοηθάμε τούς αίτιους». Η ίδια η ζωή θά δώκει τήν απόκριση.

Μεθαύριο η τιμωρία κι από σήμερα ο αγώνας …





Τελευταία νέα

  • Αλ. Παπαρήγα: «Σκίστε τα χαρτιά της επιστράτευσης, της εφορίας και των χαρατσιών»

  • Μεντβέντεφ: Η Ρωσία μπορεί υπό όρους να βοηθήσει την Κύπρο

  • Στην αντεπίθεση ο ΣΥΡΙΖΑ για τις δηλώσεις Κουράκη

  • Tελευταίο αντίο στην Ειρήνη Κουμαριανού

  • Υποσχέσεις για φοροαπαλλαγές «φέρνουν» οι εκλογές

  • Aναστολή κινητοποιήσεων σε τρόλεϊ και ΟΣΕ, συνεχίζουν στα λεωφορεία

  • Επίσχεση παροχής υπηρεσιών των γιατρών του ΕΟΠΥΥ

  • Αναχωρεί για το Κατάρ ο Α.Σαμαράς

  • Σύσκεψη για τον ενιαίο φόρο ακινήτων

  • Aπεργία της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ την Πέμπτη

  • Προκαταβολή σύνταξης στο Δημόσιο

  • Στα «αζήτητα» η σορός του 11χρονου παιδιού των φαναριών

  • Η Ελλάδα Αύριο 28-01-2013

  • Σε σοβαρή κατάσταση 52χρονη από έκρηξη σόμπας υγραερίου

  • Διαφωνία Σόιμπλε-Ντράγκι για την Κύπρο