Κάτι τρέχει με τους δίπλα…

Δειλά στην αρχή, φανταχτερά πλέον και φανερά, υπάρχει μια συσχέτιση άσχετων μεταξύ τους φαινομένων, που συγκλίνουν σε έναν φόβο: Πως μας την είχανε στημένη και μας έβαλαν στο ΔΝΤ, διότι κάποιος, κάπου, κάποτε,

κατέληξε πως δεν θα ξοφλούσαμε ποτέ τα δανεικά! Και αυτό δεν μας το είπαν εξηνταβελόνηδες μαυραγορίτες, αλλά η επικεφαλής κυβέρνηση που εξελέγη το 2009! Τότε που ο Καραμανλής είπε να παγώσει τα μισθά και τον κατέβασε ο ξύπνιος λαός δέκα μονάδες κατευθείαν στο υπόγειο! Και ο άλλος -με τα «λεφτά υπάρχουν»- δεν εννοούσε το παιδί κάτι καημένους που μπαίνουν άδικα σε Λίστες Λαγκάρντ και άλλες παρόμοιες! Ο ίδιος βγαίνει και μαλώνει τον οικονομικό εισαγγελέα που αποφάσισε να διερευνήσει τι ακριβώς συνέβη με την Ελληνική Στατιστική Υπηρεσία και πήραν τα νούμερα τον ανήφορο!

Υποκρισίες και το Μέγα Έλεος! Ότι η Ελλάδα, όταν μπήκε στην τότε ΕΟΚ, το έπραξε επειδή υποστηρίχτηκε από συμμάχους είναι βέβαιο. Και στο Μάαστριχτ και στο ευρώ και σε όλα μπήκαμε λόγω «πολιτικής δυναμικής». Πρώτοι ξευτελίζουν την Πολιτική οι ίδιοι οι πολιτικοί, διαδίδοντας πως ο πολιτικός χειρισμός είναι ανωτάτου ηθικού επιπέδου και υπεράνω, ενώ η ποινική δίωξη είναι για κλεφτοκοτάδες. Πρώτοι έπρεπε να κόψουν την ανοησία πως έχουν πολιτική και όχι ποινικώς κολάσιμη ευθύνη. Δεν υπάρχουν πολλές ευθύνες και η πολιτική δεν ανήκει σε αυτές. Είναι μια δύσκολη διαχειριστική δουλειά, που πηγαίνει με τον αυτόματο πιλότο, αν τη μάθεις.

Τα κόμματα -όλα ανεξαιρέτως- κατά περιόδους έχουν κριτικάρει άγρια αποφάσεις της Δικαιοσύνης, επομένως ας κοπεί η πλάκα πως τώρα ανακαλύψαμε το σπορ. Αλλά… κάτι τρέχει με τους δίπλα, αυτουνούς που ήταν πολύ ψηλά και αλλού και τώρα μετακόμισαν στη γειτονιά και δηλώνουν διάφορα τρελά.

Στις τρεις ανακοινώσεις Παπανδρέου, αρχηγού και μελών της οικογένειας, ένα 30% περιλαμβάνει το παράπονο πως η οικογένεια διώκεται και θα δείτε εσείς που μας έχετε βάλει στο στόχαστρο! Εγώ να δεχτώ πως παγιδεύτηκαν, πως εξαπατήθηκαν, ότι δεν τους αξίζει περιφρόνηση και διασυρμός, αλλά κι αυτοί, όπως και πολλοί πολιτικοί πρώτου διαμετρήματος, πρέπει να αντιληφθούν πως είδαν εδώ και πάμπολλα χρόνια υπό σχετική άνεση, ευρυχωρία, έως και φαντασμάρα τον εθνικό τους ρόλο. Κανένας, ξέρετε, δεν είναι Εθνάρχης. Ο οποιοσδήποτε, δίκαια ή άδικα, μπορεί να προγραφεί και να τον πετάξουν εκτός δράσης. Γράφοντας το όνομά του σε ένα όστρακο. Μεταφορικά! Ο υποψήφιος Εθνάρχης να λέει «πάλι καλά». Αυτό νομίζω.





Τελευταία νέα