Όταν οι πολιτικοί μας οδηγούσαν στην απαξίωση

Μέλος της ομάδος του Ράιχεμπαχ που έχει αναλάβει να βοηθήσει για τον εκσυγχρονισμό του δημόσιου τομέα έλεγε ότι έχει μείνει έκπληκτος με την αποτελεσματικότητα, την προσήλωση και την εφευρετικότητα των Ελλήνων δημοσίων υπαλλήλων, ειδικότερα, δε, των νεότερων σε ηλικία. Δουλεύουν πολύ, με αφοσίωση και προσαρμόζονται εύκολα στις νέες συνθήκες που επιδιώκεται να δημιουργηθούν.

 

Τι αποκαλύπτει αυτό; Ότι οι Έλληνες δεν είναι τεμπέληδες, όπως τους κατηγόρησε επιπολαίως και ο κ. Παπανδρέου, είναι εργατικοί και μπορούν να συμβάλλουν στη διαμόρφωση νέων συνθηκών στην κρατική μηχανή, διαφορετικών από αυτές που ξέραμε. Όμως αποκαλύπτεται και κάτι άλλο: Ότι, ενώ υπήρχε η μαγιά για να διαμορφωθεί κάτι καλύτερο στο ελληνικό κράτος, κάποιοι στέρησαν από την ελληνική κοινωνία την ευκαιρία να δείξει τις πραγματικές της δυνατότητες. Ποιοι ήταν αυτοί που έκοψαν τα φτερά των Ελλήνων; Μα το ίδιο το πολιτικό σύστημα και οι εκπρόσωποί του.

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι σε άλλες εποχές ακόμη και σε εκείνες που τα ήθη δεν είχαν εκμαυλισθεί στον σημερινό βαθμό και οι Έλληνες προσπαθούσαν να ορθοποδήσουν στην μεν πατρίδα τους συναντώντας μύρια όσα εμπόδια ή αποπροσανατολιζόμενοι από κακά παραδείγματα αφομοιώνονταν από το σύστημα, ενώ όταν μετανάστευαν και ήσαν υποχρεωμένοι να ακολουθήσουν την ευταξία, την πειθαρχία και κυρίως την αξιοκρατία των συστημάτων άλλων κρατών διακρίνονταν και μεγαλουργούσαν.

Στα χρόνια της Μεταπολίτευση και ειδικότερα μετά την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, όταν το συγκεκριμένο κόμμα εθεώρησε σκόπιμο να κάνει πολτό την ελληνική κοινωνία διαλύοντας τις τάξεις και εξομοιώνοντας ικανούς και ανικάνους, τεμπέληδες και εργατικούς, έντιμους και λαμόγια, ήταν φυσικό να χαθούν στη χοάνη του λαϊκισμού αυτού όλες οι πραγματικές δυνάμεις και ικανότητες του Έλληνα. Η εξοικείωση με τα χρόνια του καθενός αστόχαστου, με την ήσσονα προσπάθεια και την ανάδειξη του χρήματος σε υπέρτατο αξιακό προϊόν ήταν φυσικό να μεταβάλει μία ολόκληρη κοινωνία σε αντικείμενο εκμετάλλευσης από επιτήδειους πολιτικούς. Με τελική συνέπεια αυτό το οποίο βιώνουμε σήμερα.

Και όμως. Η παρατήρηση του μέλους της ομάδας Ράιχεμπαχ για τις ικανότητες των Ελλήνων έρχεται να διαψεύσει όλο αυτό το πολιτικό σύστημα που αφυδάτωσε τους πολίτες από τις ικανότητές τους, οδήγησε τη χώρα στη χρεοκοπία και του Έλληνες στην αποβλάκωση της δανεικής ευημερίας. Αυτό το πολιτικό σύστημα, έστω και αν «οι καιροί ου μενετοί», πρέπει να το αντικαταστήσουμε με άλλο περισσότερο αξιακό πολιτικό προσωπικό. Σταδιακά έχει έλθει το τέλος των κομμάτων που γνωρίσαμε και των περισσοτέρων από τα μέλη τους. Μπορεί η απόγνωση των Ελλήνων να συνιστά ακόμη πρόσφορο έδαφος για λαϊκισμούς, στην παγίδα των οποίων πέφτουν οι περισσότερο αποογητευμένοι. Όμως πρόκειται για προσωρινή παρέκκλιση. Ο τόπος δεν χρειάζεται μόνον αυτούς με τους οποίους έχει μείνει έκπληκτη η ομάδα Ράιχεμπαχ για την φιλοτιμία, την ικανότητα και την απόδοσή τους. Ο τόπος χρειάζεται και ένα νέο πολιτικό σύστημα, απαλλαγμένο από τις κακές συνήθειες του παρελθόντος και κυρίως από την υστεροβουλία που κατηύθυνε επί χρόνια την πολιτική.

 





Τελευταία νέα