Ποιοι άραγε συμβουλεύουν τον Σαμαρά;

Στην πολιτική, η στρατηγική και η τακτική παίζουν σπουδαίο ρόλο. Αυτό η Νέα Δημοκρατία και κυρίως οι σύμβουλοι του πρωθυπουργού στο Μαξίμου φαίνεται ότι το έχουν ξεχάσει.

 

Τις τελευταίες εβδομάδες οι επιθέσεις της κυβέρνησης, του κυβερνητικού εκπροσώπου, των επηρεαζόμενων από την κυβέρνηση ΜΜΕ αλλά και του ίδιου του πρωθυπουργού στη Βουλή εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη Τσίπρα έχουν ενταθεί. Σε πολύ μεγάλο βαθμό. Στο σημείο αυτό υπεισέρχεται το ζήτημα της στρατηγικής. Και θυμίζουμε: Στα πρώτα χρόνια της μεταδικτατορικής Βουλής ο Κωνσταντίνος Καραμανλής προκειμένου να «σηκώσει» πολιτικά τον μακαρίτη τον Γιάγκο Πεσματζόγλου, του ΚΟΔΗΣΟ, του έκανε επιθέσεις στη Βουλή προκειμένου αυτός να αρπάξει την ευκαιρία, να αντεπιτεθεί και ορθώσει το δικό του πολιτικό ανάστημα και έτσι να δείξει τη στόφα του πολιτικού αρχηγού. Όμως, ο κατά τα άλλα έντιμος και νουνεχής Πεσματζόγλου δεν μπόρεσε να πιάσει το νόημα της επίθεσης και γι’ αυτό ουδέποτε εκμεταλλεύτηκε τις ευκαιρίες που του έδινε ο Καραμανλής.

Το συμπέρασμα της πολιτικής αυτής ιστορίας είναι σαφές. Υπό την έννοια αυτήν, τα όσα κάνουν στη Νέα Δημοκρατία τώρα δεν καταλήγουν παρά στην ενίσχυση του πολιτικού προφίλ του Τσίπρα.

Η Νέα Δημοκρατία έχει επιπλέον έναν ακόμη πονοκέφαλο να αντιμετωπίσει. Η προσέγγιση που φαίνεται να γίνεται από τον ΣΥΡΙΖΑ με το καραμανλικό στρατόπεδο. Ασφαλώς και στην εκδήλωση για τον Κωνσταντίνο Καραμανλή δεν θα μπορούσε να αγνοηθεί ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Η πρόθεσή του, όμως, να ομιλήσει κιόλας για τον ιδρυτή της Νέας Δημοκρατίας καθώς και οι θετικές αναφορές στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ στο έργο του διαμορφώνουν ένα άλλο σκηνικό μέσα στις τάξεις της Νέας Δημοκρατίας αλλά και στον ευρύτερο πολιτικό χώρο. Είναι, με άλλα λόγια, προτιμότερο να ακολουθεί ο πρωταγωνιστής στην πολιτική σκηνή -που είναι ο κ. Σαμαράς σήμερα- μια τακτική που θα φέρνει τον αντίπαλο πιο κοντά σε πιο ρεαλιστικές και ανεκτές και στο πολιτικό σύστημα και στην κοινωνία θέσεις, παρά να τον οδηγεί σε αντισυσπειρώσεις, στις οποίες αναγκαστικώς θα κυριαρχούν οι ακραίοι, από αντίδραση.

Να θυμίσουμε επίσης ότι όταν στον Καραμανλή, ως Πρόεδρο της Δημοκρατίας πλέον, στελέχη της Νέας Δημοκρατίας τού εξέφραζαν παράπονα και ανησυχίες για τον Ανδρέα Παπανδρέου, αυτός τους απαντούσε: «Τι ανησυχείτε, αφού τίποτε από όσα έλεγε ότι θα κάνει δεν εφαρμόζει;». Διότι πράγματι ούτε από την ΕΟΚ βγήκε ούτε έδιωξε «τις βάσεις του θανάτου»…

Πέραν όλων αυτών ένας πολιτικός πρέπει να βλέπει και το μέλλον. Με δεδομένο δε ότι ούτε στις επόμενες εκλογές θα υπάρχει αυτοδύναμη κυβέρνηση, θα πρέπει η ΝΔ να δει και τις προοπτικές αναγκαστικών συνεργασιών που ανοίγονται για την πολιτική σταθερότητα και μόνο. Με το ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜΑΡ στα τάρταρα, ενδεχομένως το πείραμα της σημερινής κυβερνητικής συνεργασίας να προκύψει με άλλο τρόπο. Όταν όμως έχεις καθυβρίσει τον αντίπαλό σου, πως θα συνεργαστείς μαζί του αν οι ανάγκες της χώρας το απαιτήσουν;

 





Τελευταία νέα