Η αγωνία της Ελλάδας πριν από το πέναλτι

Με την ψυχή στο στόμα πήραμε τη δόση, με σημαντικές, βεβαίως, προβλέψεις ως προς τη μείωση των επιτοκίων, τη χρονική μετάθεση αποπληρωμής τόκων και άλλα τινά που ο αναγνώστης θα διαβάσει σε άλλες σελίδες. Η οικονομική ανάσα είναι μεγάλη, όμως η επιβίωση της κυβέρνησης -λόγω δυσοίωνων δημοσκοπήσεων- εξαρτάται απολύτως από τη διαχείριση αυτών των χρημάτων.

Διότι μπορεί η μερίδα του λέοντος να πηγαίνει στην ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι τα λεφτά θα πρέπει να κατευθυνθούν για την κάλυψη των ζημιών των τραπεζών, χωρίς αυτές να εκπληρώσουν και τον πρωταρχικό τους ρόλο, ο οποίος είναι οι πιστώσεις προς την εσωτερική αγορά, που σήμερα είναι κυριολεκτικώς νεκρή. Σε αντίθετη περίπτωση -όπως αν τα χρήματα που η κυβέρνηση θα πρέπει να κατευθύνει στην εξόφληση των υποχρεώσεών της στους ιδιώτες προμηθευτές του Δημοσίου αντιστοιχούν σε ποσά μικρότερα απ’ όσα χρωστά το Δημόσιο- η κοινωνική έκρηξη θα είναι αναπόφευκτη. Η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ ασφαλώς και είναι περιστασιακή. Μέσα σε αυτούς που δηλώνουν, όταν ερωτώνται, ότι θα ψηφίσουν το κόμμα του κ. Τσίπρα είναι και Δεξιοί ψηφοφόροι. Όλη η κοινωνία βρίσκεται σε απόγνωση. Όμως, για να αντιστραφεί το κλίμα, θα πρέπει ο κ. Σαμαράς να κάνει πραγματικότητα, πρώτον, τη ρευστότητα στην αγορά και, δεύτερον, την ανάπτυξη την οποία υπόσχεται. Διαφορετικά, ο κόσμος θα πιστεύει ότι, όπως εγκατέλειψε τα Ζάππεια και τις προτάσεις του για την Οικονομία, όταν ήταν στην αντιπολίτευση, το ίδιο εύκολα και με λιγότερη πίεση, μάλιστα, σε σχέση με αυτά που κληρονόμησε, ξεχνάει και την ανάπτυξη και την ελάφρυνση της κοινωνίας. Δεν χωρεί αμφιβολία ότι προείχε η εκταμίευση της δόσης. Και όχι μόνον αυτό, αλλά -μέσω δανεικών, επιμηκύνσεων, μικρότερων επιτοκίων και ενδεχομένως ενός νέου κουρέματος- και η διάσωση της χώρας. Να πιστώσουμε στον κ. Σαμαρά τις προσπάθειες που κατέβαλε. Όμως, από εδώ και στο εξής και παρά τις -όλο και σε περισσότερο κόσμο- γνωστές επιπτώσεις από τυχόν έξοδό μας από το ευρώ, το μόνο που δεν θα ενδιαφέρει αυτόν που πένεται είναι σε ποιο νόμισμα θα είναι φτωχότερος. Αυτό, άλλωστε, το επιβεβαιώνει η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ, παρά το φλερτ του με τη δραχμή! Άλλωστε, όλο και περισσότερος κόσμος είναι πεπεισμένος όχι μόνο ότι η συνταγή που τον βύθισε στη φτώχεια απέτυχε πλήρως, αλλά και ότι η Ευρώπη εμφανίζει μια δειλία τόσο ως προς την περίφημη αλληλεγγύη όσο και ως προς την ομοσπονδοποίησή της και την περιχαράκωση των μελών της στα στενά εθνικά συμφέροντα. Ίσως θα πρέπει να συνηθίσουμε στην ιδέα -παρά κάποιες αισιόδοξες απόψεις- ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση απέτυχε στο να μετεξελιχθεί σε Ομοσπονδία. Είναι κρίμα, όμως, για τον ελληνικό λαό η αποτυχία αυτή να επιβεβαιωθεί στο… γήπεδο της Ελλάδας! Και ας μη ξεχνάμε ότι οι χθεσινές αποφάσεις της Ευρώπης οφείλονται όχι τόσο στην αλληλεγγύη όσο στον υπαρκτό φόβο ενός ντόμινο από ελληνική χρεοκοπία…


Τελευταία νέα

  • Οι θέσεις του ΚΚΕ ενόψει του 19ου Συνεδρίου

  • Μάριο Ντράγκι: ο (υ)ιός των ελίτ «μολύνει» με δηλητήριο την Ελλάδα

  • Αντίθετος ο ΣΥΡΙΖΑ με τις αυξήσεις στα τιμολόγια της ΔΕΗ

  • Δεν έχουμε ούτε χρηματοδότες ούτε αφεντικά δήλωσε ο Π. Καμμένος

  • «Συμβουλές» Μπαρόζο στον Μπερλουσκόνι

  • Σαμαράς: Οι θυσίες των Ελλήνων δεν πήγαν χαμένες

  • Κ. Μαρκόπουλος:«Σας εύχομαι καλή τύχη»

  • ‘Εγκριση της εκταμίευσης από το Eurogroup

  • Κοσμοσυρροή στα κέντρα πληροφόρησης του Υπ. Εργασίας

  • Ανεργία στο 24,8% το τρίτο τρίμηνο του έτους

  • Με ρεαλιστικούς στόχους η τελευταία σύνοδος του έτους

  • Στην τελική ευθεία για την κατάληψη της Δαμασκού

  • Μηχανισμός ευρωπαϊκής τραπεζικής εποπτείας: το πλαίσιο λειτουργίας

  • Αισιόδοξη η Μέρκελ για την εκταμίευση της δόσης

  • 265 ελληνόπουλα της Γερμανίας κατά της Χ.Α.