Μάχη επιβίωσης μεταξύ Βενιζέλου και «ανταρτών»

Κυριακή, 26 Αυγούστου 2012   

Του Σήφη Πεντάρη

Ο προβληματισμός για τις εσωκομματικές εξελίξεις, που υπήρχε στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ και στα στελέχη τα οποία έχουν εδώ και καιρό ανοικτό μέτωπο με τον Ευάγγελο Βενιζέλο, έχει δώσει τη θέση του στις κινήσεις τακτικισμού στην κομματική σκακιέρα.

Με μεγάλο διακύβευμα όχι μόνο το ποιος θα επικρατήσει της εσωκομματικής σύγκρουσης, όποτε αυτή λάβει τα οριστικά και τελεσίδικα χαρακτηριστικά της, αλλά κυρίως το ποιος θα μπορέσει να επιβιώσει πολιτικά την επόμενη ημέρα. Ο Ευάγγελος Βενιζέλος προχώρησε προχθές στη στελέχωση των τομέων ευθύνης του κόμματος, συμπεριλαμβάνοντας πρόσωπα που ανήκαν στα «στρατόπεδα ορκισμένων εχθρών του» ή που εξεδιώχθησαν από το ΠΑΣΟΚ από τον Γιώργο Παπανδρέου. Μπορεί φαινομενικά η κίνηση αυτή να δείχνει τη διάθεση ενότητας από την πλευρά της Ιπποκράτους, ουσιαστικά όμως αποτελεί ένα μήνυμα από την πλευρά Βενιζέλου ότι «εξακολουθεί να έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων και να ορίζει τους κανόνες του παιχνιδιού». Η κίνηση Βενιζέλου έλαβε χώρα σε μια χρονική στιγμή κατά την οποία η κυβέρνηση δέχεται σοβαρό πλήγμα, λόγω των σκληρών μέτρων που πρόκειται να λάβει και τα οποία υποχρεώνουν την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ σε επικοινωνιακού τύπου… διαφοροποιήσεις.

Η ρευστότητα του πολιτικού σκηνικού αυξάνεται εξαιτίας των οικονομικών εξελίξεων, οι οποίες μπορεί να αποβούν καθοριστικές και για τις πολιτικές εξελίξεις στα μέσα Οκτωβρίου. Οι «εκ Δεξιών» διαφωνούντες του ΠΑΣΟΚ (Λοβέρδος, Χρυσοχοΐδης, Διαμαντοπούλου, Ραγκούσης, Μόσιαλος κ.ά.) οργανώνουν τις δυνάμεις τους και με επαφές με μεσαία στελέχη, είτε για την ανατροπή του Βενιζέλου στο Συνέδριο που ενδέχεται να πραγματοποιηθεί τον Νοέμβριο είτε για τη δημιουργία κόμματος. Οι «εξ Αριστερών» διαφωνούντες του κόμματος (Παναγιωτακόπουλος, Σκανδαλίδης) ζητούν την αποχώρηση του ΠΑΣΟΚ από την κυβέρνηση, με τον πρώτο μάλιστα να διαμηνύει προς την κομματική ηγεσία ότι «ανοχή ΤΕΛΟΣ». Για τους παραπάνω λόγους θεωρείται από συνεργάτες του Ευάγγ. Βενιζέλου ότι «τα πρόσωπα που επέλεξε για τις θέσεις των τομεαρχών θα είναι και εκείνα που θα στελεχώσουν τον κομματικό μηχανισμό και θα αποτελούν τους στενούς συνεργάτες του προέδρου του ΠΑΣΟΚ».

Έτσι και αλλιώς, οι πρωτοκλασάτοι του κόμματος έχουν δώσει ραντεβού για τον επόμενο γύρο της αντιπαράθεσής τους με τον πρόεδρο του κόμματος για τον Σεπτέμβριο. Παρά το γεγονός ότι μεταξύ τους υπάρχουν αντικρουόμενες απόψεις για τη στάση που τελικά θα πρέπει να κρατήσουν, αυτήν την ώρα κυριαρχεί η θέση για τη δημιουργία νέου κόμματος. Και αυτό για δύο λόγους.

Ο πρώτος αφορά στο γεγονός ότι θεωρούν -το πιθανότερο- χαμένη τη μάχη του Συνεδρίου, με δεδομένο ότι η εκάστοτε ηγεσία, με τις γνωστές σε όλα τα κόμματα… διαδικασίες, ελέγχει τον συσχετισμό στους συνέδρους. Ο δεύτερος στο ότι τα στελέχη αυτά εκτιμούν πως το ΠΑΣΟΚ, και όχι φυσικά τα… ίδια, είναι ταυτισμένο στη συνείδηση των πολιτών με τα Μνημόνια, τις δανειακές συμβάσεις, τους εφαρμοστικούς νόμους και τις πρωτοφανείς πολιτικές λιτότητας. Άλλωστε, εμφανίζονται βέβαια ότι, με δεδομένη την κυβερνητική φθορά, το ΠΑΣΟΚ, όποτε και εάν γίνουν εκλογές, θα δει τα σημερινά δημοσκοπικά ποσοστά του να δέχονται ακόμη μεγαλύτερη πίεση, σε πρωτοφανή επίπεδα. Επικεφαλής της προσπάθειας για τη δημιουργία του νέου πολιτικού φορέα φέρεται να είναι οι κ. Ανδρέας Λοβέρδος, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, Γιάννης Ραγκούσης, Άννα Διαμαντοπούλου, Ηλίας Μόσιαλος, Γιώργος Φλωρίδης κ.ά.

Πρόκειται για στελέχη που προέρχονται -τυπικά- από άλλα μπλοκ και από διαφορετικές αφετηρίες. Μπορεί σε επιμέρους ζητήματα να έχουν διαφωνίες, αυτό όμως που τους ενώνει είναι η ανάγκη, όπως επισημαίνουν, να προχωρήσουν άμεσα και χωρίς ταλαντεύσεις «γενναίες μεταρρυθμίσεις» στην ελληνική οικονομία. Σχετικά με την πολιτική του νέου φορέα, αναγνωρίζουν ότι θα υπάρχουν δυσκολίες και περιορίζονται να δηλώνουν ότι «στην αρχή απαιτείται μία μίνιμουμ συμφωνία επί βασικών πολιτικών αρχών».

Ένα ακόμη πρόβλημα στη δημιουργία του νέου φορέα αφορά στις πολλές προσωπικές ηγετικές φιλοδοξίες, αν και φαίνεται ότι ο Ανδρέας Λοβέρδος έχει για την ώρα ένα προβάδισμα. Μπορεί, όμως, να έχει τύχη ένα τέτοιο πολιτικό εγχείρημα; «Ασφαλώς και ναι», απαντούν ορισμένα από τα στελέχη αυτά, καθώς εκτιμούν: α) ότι ο δικομματισμός και οι αυτοδυναμίες αποτελούν παρελθόν και η πολιτική ζωή της χώρας θα «ιταλοποιηθεί» με τη συγκρότηση κυβερνήσεων συνεργασίας, β) ότι το ΠΑΣΟΚ θα εξακολουθήσει να καταρρέει σε επίπεδο πολιτικής επιρροής, όχι μόνο λόγω της ταύτισής του με τα Μνημόνια, αλλά και εξαιτίας της «φοβικής και αλλοπρόσαλλης πολιτικής του Βενιζέλου», καθώς και του «απίστευτου εγωκεντρισμού του, που έχει θέσει στο περιθώριο κορυφαία στελέχη με μεγάλη προσφορά, διαδρομή και ικανότητες». Η κινητικότητα και οι διαβουλεύσεις των στελεχών που προετοιμάζονται για το νέο κόμμα, η δημιουργία του οποίου θα επισπευστεί ή όχι κυρίως από τις εξελίξεις στην οικονομία, εντείνονται. Και οι επαφές δεν έχουν να κάνουν μόνο με κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ ή με μεσαία του κομματικού μηχανισμού στην περιφέρεια, αλλά και με πρώην βουλευτές και στελέχη του κόμματος, που στις τελευταίες εκλογές μεταπήδησαν στη ΔΗΜΑΡ.

Ο Ηλίας Μόσιαλος δήλωσε πρόσφατα ότι «το ΠΑΣΟΚ έχει κλείσει τον κύκλο του και οι αναπαλαιώσεις δεν πείθουν». Το ζήτημα είναι εάν πείθουν και νέοι πολιτικοί σχηματισμοί με χρησιμοποιημένα και δοκιμασμένα υλικά…

Share