Η κρίση φέρνει τρομοκρατικές συνωμοσίες

Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 2012   

Του Νίκου Λάου

Στέλεχος των Μυστικών Υπηρεσιών έχει παραδεχθεί ότι μια ακόμη μεγάλη τρομοκρατική ενέργεια στις ΗΠΑ μπορεί να κάνει τη μεγάλη μάζα του αμερικανικού λαού να πειθαρχήσει πλήρως στην εξουσία
Ένα «όπλο» στα χέρια των κυβερνήσεων για τον έλεγχο του πληθυσμού

 

Ο Χίτλερ είχε επισημάνει ότι «η τρομοκρατία είναι το καλύτερο πολιτικό όπλο, διότι τίποτε δεν κινητοποιεί τους ανθρώπους πιο δυνατά απ’ ό,τι ένας φόβος αιφνίδιου θανάτου». Στο ίδιο πνεύμα, ο Στάλιν είχε αποφανθεί ως εξής: «Ο ευκολότερος τρόπος για να κερδίσεις τον έλεγχο ενός πληθυσμού είναι να πραγματοποιήσεις τρομοκρατικές ενέργειες. (Το κοινό) θα κραυγάσει για τέτοιους νόμους αν απειληθεί η προσωπική του ασφάλεια».

Πολλές κυβερνήσεις ανά τον κόσμο έχουν υποχρεωθεί να παραδεχθούν ότι διενεργούν τρομοκρατικές προβοκάτσιες και διαχειρίζονται την τρομοκρατία.

Ο Άλφρεντ Χέλμουτ Νάουγιοκς (Alfred Helmut Naujocks), ο οποίος είχε διατελέσει ταγματάρχης των SS, παραδέχθηκε στις Δίκες της Νυρεμβέργης ότι, κατόπιν εντολών από τον αρχηγό της Γκεστάπο, ο ίδιος μαζί με ορισμένα άλλα επιχειρησιακά στελέχη των ναζί διέπραξαν τρομοκρατικές ενέργειες εναντίον δικών τους ανθρώπων και υποδομών («υπόθεση Γκλάιβιτς», 31 Αυγούστου 1939) και κατηγόρησαν για εκείνες τις τρομοκρατικές ενέργειες τους Πολωνούς, ώστε να δικαιολογήσουν την εισβολή της ναζιστικής Γερμανίας στην Πολωνία. Επίσης, στις δίκες της Νυρεμβέργης, ο στρατηγός των ναζί, Φραντς Χάλντερ (Franz Halder), κατέθεσε ότι, σε ένα γεύμα για τα γενέθλια του Χίτλερ, το 1942, το ηγετικό στέλεχος των ναζί Χέρμαν Βίλχελμ Γκέρινγκ (Hermann Wilhelm Göring) είχε παραδεχθεί ότι ο ίδιος και δικές του δυνάμεις είχαν πυρπολήσει το κτίριο του γερμανικού Κοινοβουλίου και είχαν φροντίσει, για λόγους προπαγάνδας, να κατηγορηθούν ψευδώς οι κομμουνιστές γι’ αυτήν την τρομοκρατική ενέργεια.

Το 1952, η Βρετανία, φοβούμενη ότι ο Ιρανός πρωθυπουργός Μοχάμεντ Μοσαντέγκ (Mohammed Mossadegh) θα προέβαινε σε εθνικοποίηση της πετρελαϊκής βιομηχανίας, αποφάσισε να τον ανατρέψει πραξικοπηματικά και πίεσε τις ΗΠΑ να συμπράξουν σε αυτό το σχέδιο. Το 1953, η CIAσχεδίασε την ανατροπή της κυβέρνησης του Μοχάμεντ Μοσαντέγκ στο Ιράν, η CIAμαζί με τη βρετανική Υπηρεσία Πληροφοριών SISεπέλεξαν τον στρατηγό Φαζλολάχ Ζαχεντί (Fazlollah Zahedi) ως αντικαταστάτη του νόμιμου πρωθυπουργού Μοσαντέγκ και έστειλαν μυστική οικονομική ενίσχυση ύψους 5 εκατομμυρίων δολαρίων στο καθεστώς Ζαχεντί, μόλις δύο ημέρες μετά την επιτυχή έκβαση του πραξικοπήματος του Ζαχεντί. Εκτενές αποκαλυπτικό ρεπορτάζ και σχετικά ντοκουμέντα δημοσίευσε ο δημοσιογράφος Ρόμπερτ Μακέι (RobertMackey) στην εφημερίδα «TheNewYorkTimes», στις 8 Μαρτίου 2007.

Στις 30 Μαρτίου 2005, η ισραηλινή ειδησεογραφική ιστοσελίδα ynetnewsκαι το πρακτορείο «Reuters» έκαναν εκτενή αναφορά στο γεγονός ότι η ισραηλινή κυβέρνηση παραδέχθηκε επισήμως πως, το 1954, στην Αίγυπτο, είχε οργανώσει δίκτυο Αιγυπτιοεβραίων τρομοκρατών-προβοκατόρων, και μάλιστα τίμησε επισήμως τη μνήμη εννέα μελών εκείνου του εβραϊκού προβοκατόρικου τρομοκρατικού δικτύου! Συγκεκριμένα, τον Ιούλιο του 1954, η Στρατιωτική Κατασκοπεία του Ισραήλ, επιδιώκοντας να αποτρέψει την πολιτική προσέγγιση μεταξύ των ΗΠΑ και της Αιγύπτου, διέταξε ένα κατασκοπευτικό δίκτυο Εβραίων της Αιγύπτου, το οποίο είχε συγκροτήσει τρία χρόνια νωρίτερα, να πραγματοποιήσει την «Επιχείρηση Σουσάνα» (Operation Susannah), που προέβλεπε αφενός την πραγματοποίηση μιας σειράς βομβιστικών επιθέσεων εναντίον του κεντρικού Ταχυδρομείου της Αλεξάνδρειας, εναντίον των γραφείων της Υπηρεσίας Πληροφοριών των ΗΠΑ στο Κάιρο και την Αλεξάνδρεια, εναντίον του σιδηροδρομικού σταθμού του Καΐρου και εναντίον διαφόρων κινηματογράφων στο Κάιρο και την Αλεξάνδρεια και αφετέρου την ενοχοποίηση Αράβων για τις προαναφερθείσες τρομοκρατικές ενέργειες (με τοποθέτηση ψευδών στοιχείων). Η εν λόγω επιχείρηση αποτράπηκε εγκαίρως και μέλη εκείνου του προβοκατόρικου τρομοκρατικού δικτύου συνελήφθησαν και καταδικάστηκαν σε θάνατο από τις αιγυπτιακές Αρχές.

Την 1η Μαΐου 2001, το ABCNews, στην ιστοσελίδα του, δημοσίευσε αποκαλυπτικό ρεπορτάζ του Ντέιβιντ Ρουπ (DavidRuppe), σύμφωνα με το οποίο, τη δεκαετία του 1960, στο πλαίσιο της κρίσης στις σχέσεις μεταξύ των ΗΠΑ και της Κούβας, ηγετικά στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ συνέταξαν σχέδιο που προέβλεπε τη διάπραξη προβοκατόρικων τρομοκρατικών ενεργειών σε πόλεις των ΗΠΑ (ακόμη και την ανατίναξη αμερικανικών αεροπλάνων) και την ενοχοποίηση της Κούβας γι’ αυτές τις τρομοκρατικές ενέργειες (με ψευδή στοιχεία), ώστε να δικαιολογηθεί επίθεση των ΗΠΑ εναντίον της Κούβας.

Με το έγγραφο υπ’ αριθμόνAC/2001/233, η Επιτροπή Αλήθειας και Συμφιλίωσης (TruthandReconciliationCommission) της Νοτίου Αφρικής αποκάλυψε και απέδειξε ότι, το 1989, το Γραφείο Αστικής Συνεργασίας (Civil Cooperation Bureau), που ήταν ένας μυστικός βραχίων των νοτιοαφρικανικών Ενόπλων Δυνάμεων, είχε ζητήσει από ειδικό σε εκρηκτικά να συμμετάσχει σε επιχείρηση πολιτικής και ηθικής απαξίωσης του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσου (African National Congress), ανατινάζοντας με βόμβα αυτοκίνητο της αστυνομίας και ενοχοποιώντας γι’ αυτήν την ενέργεια το Αφρικανικό Εθνικό Κογκρέσο.

Στις 27 Οκτωβρίου 2002, η εφημερίδα «TheWashingtonPost» δημοσίευσε στην ηλεκτρονική της έκδοση ότι η Αστυνομία της Ινδονησίας παραδέχθηκε ότι οι ινδονησιακές Ένοπλες Δυνάμεις σκότωσαν Αμερικανούς δασκάλους στην Παπούα, το 2002, και ότι, με ψευδείς κατηγορίες, προσπάθησαν να ενοχοποιήσουν για εκείνα τα εγκλήματα ένα αυτονομιστικό κίνημα των Παπούα, ώστε να χαρακτηριστεί τρομοκρατική οργάνωση.

 Τα ανωτέρω ενδεικτικά περιστατικά καθιστούν σαφές ότι η τρομοκρατία αποτελεί ένα πολύπλοκο φαινόμενο και πολιτικό εργαλείο και έχει βαθύ παρασκήνιο.

 

Σημερινοί κίνδυνοι

Την 1η Φεβρουαρίου 2007, ο πρώην σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ, Ζμπίγκνιεβ Μπρζεζίνσκι (Zbigniew Brzezinski), κατέθεσε στην Επιτροπή Εξωτερικών της αμερικανικής Γερουσίας, μεταξύ άλλων, τα εξής: «Ο πόλεμος στο Ιράκ υπήρξε μια ιστορική, στρατηγική και ηθική συμφορά. Έχοντας διεξαχθεί επί τη βάσει εσφαλμένων υποθέσεων, υπονομεύει την παγκόσμια νομιμότητα της Αμερικής. Οι παράπλευρες απώλειες αμάχων, καθώς και ορισμένες καταχρήσεις, λεκιάζουν τα ηθικά διαπιστευτήρια των ΗΠΑ. Καθοδηγημένος από μανιχαϊκές παρορμήσεις και αυτοκρατορική ύβρη, επιτείνει την περιφερειακή αστάθεια». Στο πλαίσιο αυτής της ανάλυσής του, ο Μπρζεζίνσκι προειδοποίησε ότι υπάρχει κίνδυνος δύναμη η οποία επιδιώκει στρατιωτική επίθεση εναντίον του Ιράν να πραγματοποιήσει προβοκατόρικη τρομοκρατική ενέργεια σε βάρος των ΗΠΑ και να ενοχοποιήσει γι’ αυτήν την ενέργεια το Ιράν, με σκοπό να εξωθήσει τις ΗΠΑ σε πόλεμο εναντίον του Ιράν.

Στις 13 Νοεμβρίου 2005, η ενημερωτική ιστοσελίδα northjersey.comδημοσίευσε δήλωση του πρώην αξιωματούχου των αμερικανικών Μυστικών Υπηρεσιών, Ντάνιελ Έλσμπεργκ (Daniel Ellsberg), ο οποίος είπε ότι μια ακόμη μεγάλη τρομοκρατική ενέργεια στις ΗΠΑ μπορεί να κάνει τη μεγάλη μάζα του αμερικανικού λαού να πειθαρχήσει πλήρως στην εξουσία: «Σε καιρό τρόμου, πιστεύω ότι η πλειονότητα του αμερικανικού λαού θα γείρει προς την εξουσία».

Στις 12 Οκτωβρίου 2011, στο μπλογκ «PublicIntelligenceBlog», ο Ρόμπερτ Στιλ (RobertDavidSteel), ο δεύτερος στην ιεραρχία της Υπηρεσίας Πληροφοριών των Αμερικανών Πεζοναυτών και πρώην αξιωματούχος της CIAσε μυστικές επιχειρήσεις, έγραψε ότι υπάρχει σημαντικός κίνδυνος πραγματοποίησης τρομοκρατικής προβοκάτσιας σε βάρος των ΗΠΑ, με σκοπό να ενοχοποιηθεί ψευδώς το Ιράν και να εξωθηθούν οι ΗΠΑ σε νέα μεγάλη πολεμική επιχείρηση.

Στις 13 Οκτωβρίου 2011, στον τηλεοπτικό σταθμό Fox, ο Μάικλ Σέουερ (Michael Scheuer), ο οποίος ήταν ο επικεφαλής αξιωματικός της ομάδας της CIA, που ήταν επιφορτισμένη με την αποστολή εξολόθρευσης του Οσάμα μπιν Λάντεν, δήλωσε ότι παράγοντες του Ισραήλ και της Σαουδικής Αραβίας μπορεί να εξυφαίνουν την παγίδευση του Ιράν μέσω προβοκατόρικου τρομοκρατικού χτυπήματος.

Στη μελέτη υπό τον τίτλο «Ποιος Δρόμος Προς την Περσία;» (WhichPathtoPersia?), την οποία εξέδωσε το κορυφαίο αμερικανικό think-tank«BrookingsInstitution», το 2009, αναφέρονται τα εξής (σελ. 84-85): «Θα ήταν πολύ προτιμότερο εάν οι ΗΠΑ μπορούσαν να επικαλεστούν μια ιρανική πρόκληση ως δικαιολογία για τις αεροπορικές επιδρομές προτού τις ξεκινήσουν. Σαφώς, όσο πιο αισχρή, πιο θανατηφόρα και πιο απρόκλητη θα ήταν η ιρανική ενέργεια, τόσο το καλύτερο για τις ΗΠΑ. Βεβαίως, θα ήταν πολύ δύσκολο για τις Ηνωμένες Πολιτείες να παρασύρουν το Ιράν σε μια τέτοια πρόκληση χωρίς να αντιληφθεί το παιχνίδι ο υπόλοιπος κόσμος, ο οποίος τότε θα το υπονόμευε».

 

«Ομολογίες» τρομοκρατικής προβοκάτσιας

 

Δολοφονία μεταναστών από την ΠΓΔΜ και βομβιστικές επιθέσεις στην Ιταλία

 

Το BBC, στην ηλεκτρονική του έκδοση, στις 30 Απριλίου 2004, η εφημερίδα «TheNewYorkTimes», στην ηλεκτρονική της έκδοση, στις 17 Μαΐου 2004, και το «AssociatedPress», στην ηλεκτρονική του έκδοση, στις 30 Απριλίου 2004, έγραψαν ότι αξιωματούχοι της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας παραδέχθηκαν ότι η κυβέρνησή τους είχε δολοφονήσει επτά αθώους μετανάστες εν ψυχρώ και προσποιήθηκε ότι ήταν μαχητές της Αλ Κάιντα που προσπαθούσαν να δολοφονήσουν αστυνομικούς της χώρας, ώστε έτσι να δικαιολογηθεί η συμμετοχή της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας στο αμερικανικό πρόγραμμα «πόλεμος εναντίον της τρομοκρατίας».

Η Αστυνομία του Κεμπέκ έχει παραδεχθεί ότι, το 2007, στο Μοντεμπέλο του Κεμπέκ, χρησιμοποίησε προβοκάτορες για να αποδομήσει εργατική διαδήλωση. Συγκεκριμένα, ταραχοποιοί που μετέφεραν πέτρες σε ειρηνική διαδήλωση ήταν στην πραγματικότητα καμουφλαρισμένοι αστυνομικοί. Ο Ντέιβ Κολς (DaveColes), πρόεδρος του συνδικάτου «Communications, EnergyandPaperworkersUnion», έπαιξε ενεργό ρόλο στην απώθηση και αποκάλυψη των προβοκατόρων.

Ο Ιταλός πρώην Κεντροδεξιός πρωθυπουργός Τζούλιο Αντρεότι (GiulioAndreotti),ειδική έκθεση κοινοβουλευτικής επιτροπής του «GruppoDemocraticidiSinistral’ Ulivo» (του περιβόητου Κεντροαριστερού Συνασπισμού της Ελιάς με πρόεδρο τον Ρομάνο Πρόντι) και ο Ιταλός στρατηγός Τζεράλντο Σραβάλε (GeraldoSerravalle) έχουν επισήμως αποκαλύψει ότι το ΝΑΤΟ, με τη συνεργασία του Πενταγώνου, της CIAκαι Ακροδεξιών παρακρατικών οργανώσεων, πραγματοποίησε τρομοκρατικές βομβιστικές επιθέσεις στην Ιταλία (και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες), κατά τη δεκαετία του 1960 και έως και τη δεκαετία του 1980, με σκοπό να υπονομεύσει πολιτικά και ηθικά την Αριστερά, να αποτρέψει τη δημιουργία Αριστερής κυβέρνησης και να χειραγωγήσει τον κόσμο, ώστε να συντηρητικοποιηθεί και να υποστηρίξει τα υφιστάμενα κυβερνητικά σχήματα.

 

Share