Το χρέος των πολιτικών για μια Καλή Χρονιά

Η πρώτη ευχή που δίνουν όλοι οι Έλληνες για τη νέα χρονιά είναι να φύγει το 2012 και να μην ξανάλθει. Η αλήθεια είναι ότι το συγκεκριμένο έτος συνέβησαν πολλά. Και κυρίως ελήφθησαν επώδυνα μέτρα, προκειμένου να μας δώσουν τις δόσεις των δανεικών χρημάτων που μας είχαν υποσχεθεί. Βεβαίως, είναι ένα ερώτημα κατά πόσον το 2013 θα είναι λιγότερο επιβαρυντικό, αφού τα όσα σκληρά αποφασίστηκαν την προηγούμενη χρονιά θα έχουν τον οικονομικό τους αντίκτυπο, στις τσέπες μας, τη νέα.

 

Όμως αν «το πεπρωμένο φυγείν αδύνατον» τουλάχιστον ας αποφασίσουμε να αποφύγουμε τα λάθη που κάναμε και μας έφεραν στη σημερινή απόγνωση. Σ’ αυτήν την προσπάθεια αποφυγής σφαλμάτων και επιπολαιοτήτων πρωταγωνιστικό ρόλο πρέπει να έχει ο πολιτικός κόσμος. Διότι αυτός ηγείται του λαού. Αυτός τον καθοδηγεί στη σωστή κατεύθυνση ή τον παρασύρει, όπως συνέβη τα προηγούμενα χρόνια.

Ας μη λησμονεί ο πολιτικός κόσμος, ακόμη και τα μέλη του που δεν ευθύνονται για τον εκμαυλισμό της κοινωνίας, όπως συνέβη στις δεκαετίες του ’80 και του ’90, ότι από δικές του συμπεριφορές παρασύρθηκε αναλόγως και η ελληνική κοινωνία. Όταν βλέπει τους ταγούς του, λ.χ., να πλουτίζουν αθεμίτως και να γεμίζουν με σκάνδαλα την ελληνική ζωή, γιατί, άραγε, οι μειωμένης αντίστασης πολίτες ή και οι νέοι να μη μιμηθούν αυτούς που επιτυγχάνουν αθεμίτως και με ήσσονα προσπάθεια τον πλουτισμό που επιδιώκουν, χωρίς μάλιστα να υφίστανται καμία κύρωση;

Οι πολιτικοί πρέπει να αρχίσουν από τα του οίκου τους. Πρώτον, να διαμορφώσουν συνθήκες σημαντικών θεσμικών αλλαγών που δεν θα προστατεύουν τις αθέμιτες πρωτοβουλίες του πολιτικού κόσμου, προκαλώντας έτσι τον λαό. Αρχίζοντας από τον νόμο περί ευθύνης υπουργών και την εξίσωσή του ως προς τη μεταχείρισή του με τους «κοινούς θνητούς», δηλαδή με τους υπόλοιπους πολίτες, θα πρέπει στη συνέχεια να ανατρέψουν τη δικαιολογημένως επικρατούσα λαϊκή αντίληψη για τις δυνατότητες πλουτισμού των πολιτικών, ατιμωρητί μάλιστα. Και μία καλή αρχή μπορεί να γίνει με το προκλητικό «πόθεν έσχες».

Επιπλέον θα πρέπει να διασκεδασθεί με τιμωρία των επίορκων πολιτικών η αντίληψη περί της ιδιότυπης ασυλίας την οποία απολαμβάνουν. Το παράδειγμα Τσοχατζόπουλου πρέπει να μην είναι μοναδικό, εφόσον διαπιστώνονται πολιτικές παρανομίες. Πρέπει να εδραιώσει ο ίδιος ο πολιτικός κόσμος την πεποίθηση ότι κάτι αλλάζει ως προς το δικό του θεσμικό πλαίσιο που τον προστατεύει κατά τρόπον που δεν προστατεύονται οι πολίτες.

Την αλλαγή στην ηθική του την οφείλει ο πολιτικός κόσμος σ’ έναν λαό που υφίσταται τις συνέπειες όχι δικών του σφαλμάτων, αλλά αστοχιών ή προκλητικών ενεργειών των ίδιων των πολιτικών. Μόνο με μία τέτοια πολιτική αλλαγή είναι δυνατόν να πεισθεί ο λαός να συμμετάσχει στην αλλαγή της χώρας, όσο επώδυνη και αν είναι αυτή. Διαφορετικά, θα αντιδρά, γνωρίζοντας ότι ισχύει αυτό που με σοφία είχε διατυπώσει ο Πλάτωνας: «Οι πολιτικοί συνεργάζονται μεταξύ τους κρυφά, μαλώνουν δημόσια, πάντα δε μοιράζουν μεταξύ τους τις αμοιβές»...

 


Τελευταία νέα

  • Πολίτης του κόσμου δηλώνει ο Ντεπαρντιέ

  • Παρέμβαση της Δικαιοσύνης για τις παράνομες συντάξεις

  • Κατατέθηκε η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για Προανακριτική

  • Kρούγκμαν: Όλα λάθος

  • Την παραπομπή Βενιζέλου, Παπακωνσταντίνου, Παπανδρέου και Παπαδήμου θα προτείνουν οι ΑΝΕΛ

  • Bρέθηκε 25 χρόνια μετά ο κλεμμένος «Κήπος» του Ματίς

  • Χιόνι ίσως και στο κέντρο της Αθήνας

  • Μετακίνηση 12.500 δημοσίων υπαλλήλων το πρώτο εξάμηνο του έτους

  • Ευ. Βενιζέλος: Ακραίος πολιτικός τυχοδιωκτισμός η κίνηση ΣΥΡΙΖΑ

  • Σάλος στη Γαλλία μετά την έξωση 94χρονης από οίκο ευγηρίας

  • O Τζον Μπρέναν, επικεφαλής της CIA

  • Mέτρα για την προστασία των αστέγων από το ψύχος

  • Νέες δηλώσεις Νταβούτογλου και Γιλντίζ για ΑΟΖ και Αιγαίο

  • K.Παπούλιας: Μόνο να κερδίσουν έχουν οι γερμανοί επιχειρηματίες στην Ελλάδα

  • Καθίζηση στην αγορά τα Χριστούγεννα